Doelen, Gezondheid, Leven, Positive Thinking

Doelen – update: hoe gaat het er mee?

In het blog waarin ik vooruit kijk naar 2018, heb ik een verteld over mijn doelen voor dit jaar. Nu we bijna 2 maanden in het nieuwe jaar zitten, is het tijd voor een korte update. Hoe gaat het met mijn doelen, hoe werk ik er aan of wil ik er bewuster aan gaan werken?

Ik stipte drie grote doelen aan:

  • Mijn energieniveau verhogen
  • Een nieuwe baan vinden
  • Een nieuw huis kopen

Het verhogen van mijn energieniveau omvat meerdere kleine doelen. Zo is het van belang dat ik goed voor mijzelf zorg, maar ik vergeet mezelf nog wel eens. Mijn lichaam reageert hier helaas snel op: bij te weinig slaap krijg ik meer last van mijn rug. Ik kom dan in een neergaande spiraal terecht: ik kan niet doen wat ik wil of moet doen door de pijn, daar baal ik van, voel ik me minder blij en ga ik malen, waardoor ik nog minder slaap enzovoorts.

 

 

Van groot belang dus dat ik genoeg slaap! Op tijd naar bed is hierbij niet de enige oplossing. Rust in mijn hoofd is hierbij ook van groot belang. Zodra ik mijn kussen raak, heeft mijn hoofd de neiging om enorm te gaan malen. Ik ben vorig jaar gestart met een ‘bijna – elke – dag – boek’. Hierin kan ik mijn gedachten voor het slapen nog even kwijt. Soms amper een pagina, soms meerdere pagina’s vol. Door het even op te schrijven ben ik het kwijt en kan ik rustig slapen. Zo’n beetje vanaf het moment dat we begonnen te denken om te verhuizen, nam ik de tijd niet meer om te schrijven en ik merkte dat dit me echt op ging breken. Ik ben vanaf begin 2018 weer opnieuw begonnen. Ik schrijf niet elke dag, maar probeer dit wel te doen.

Naast mijn slaap is het voor mij van belang dat ik meer water drink en me bewust bezig blijf houden met mijn koolhydraatarme dieet. Het is moeilijk, maar ik probeer hier zo goed als het gaat wel mee bezig te blijven. Rond kerst, oud&nieuw en voor mijn gevoel tig verjaardagen is dat echt lastig. Ik merk het overigens gelijk als ik teveel koolhydraten heb gegeten: ik krijg hoofdpijn en voel me snel vermoeid. Des te meer motivatie om me er goed aan te houden!

Met betrekking tot een baan kan ik bijna goed nieuws melden! Ik heb onlangs gesolliciteerd en ben hierop uitgenodigd voor een gesprek. Ik heb besloten om weer voor de klas te gaan staan, dus ik moet als onderdeel van het sollicitatieproces ook een proefles geven. Op het moment van schrijven van dit blog heb ik deze nog niet gehad en ik moet eerlijk toegeven dat ik er best tegenop zie. Een nieuwe baan, daar ben ik dus voor bezig…

En dan het derde grote doel: een nieuw huis. Geheel tegen de verwachting in hebben we vrij vlot een huis gevonden en ook alle rompslomp rondom deze aankoop lijken vlot te verlopen. De hypotheek is bijna rond, voorlopig koopcontract is getekend en we zijn hard aan het zoeken naar een nieuwe vloer, keuken, verf en andere dingen die we straks nodig hebben. Heel spannend maar onwijs fijn! Bij dit doel kan bijna een vinkje!

Verder zijn er ook ‘kleine’ doelen zoals bijvoorbeeld het lezen van boeken of naar de bioscoop gaan. Tot op heden heb ik hier weinig aan gedaan en ik moet bekennen dat ik hier wel wat van baal. Ik probeer mijn dagen goed te plannen en hierbij ook ruimte te maken voor lezen of andere tijd voor mijzelf.

Postcrossing gaat ook goed: mijn eerste kaarten zijn aangekomen bij hun ontvangers en ik heb weer twee nieuwe kaarten verstuurd. Mijn brievenbus is nog niet blij geworden helaas, hopelijk komen er snel kaartjes!

Over het algemeen ben ik redelijk bezig met mijn doelen, maar ik zou er wel meer mee kunnen doen. Ik heb dan ook besloten om mijn doelen er weer bij te pakken en, net als vorig jaar, bepaalde doelen in te gaan plannen. Denk hierbij aan een bioscoop bezoek of een bezoek aan een museum. Vaak denk ik veel te moeilijk en wanneer ik gewoon ga plannen, blijkt het veel simpeler te regelen en dan lukt het me ook om iets daadwerkelijk te gaan doen.

Wanneer je doelen hebt, is het echt belangrijk om hier bewust mee bezig te zijn. Door een ‘visionboard’  te gaan maken waarop ik mijn doelen visueel maak, hoop ik bewust en onbewust meer bezig te zijn met mijn doelen. Ik wil mijn visionboard ergens neerzetten of ophangen waar ik het elke dag kan zien. Over het maken van het visionboard zal ik ook nog een blog schrijven, dus hou SpiekMee in de gaten!

Hoe werk jij aan je doelen? Wat doe jij om ze te halen of om gemotiveerd te blijven? Laat een reactie achter, het lijkt me leuk om er ideeën over uit te wisselen!

Family, Leven, Positive Thinking

Quote of the month February: Let new adventures begin!

Foto: prive bezit

 

Een nieuwe start, dat is momenteel HET thema in ons leven. We hebben ons huis verkocht en zijn ruim 115km verderop op zoek gegaan naar een nieuw huis. De kinderen moesten opnieuw beginnen op school, Manlief moest op zoek naar een nieuw netwerk en opdrachten voor zijn bedrijf, ik moet ook op zoek naar nieuw werk. Een aantal dingen zijn opgestart en we zijn een eind in het proces rondom het kopen van een nieuw huis.

We beginnen hier in een nieuw hoofdstuk in ons boek als gezin, als getrouwd stel en als individuele personen. Een groot avontuur waar we naar uit hebben gekeken, wat eng is en tegelijk leuk en uitdagend.

Deze quote borduurt voort op de quote van januari: “Every story has an end but in life every ending is a new beginning”. Ons verhaal in onze oude stad is ten einde, we zijn nu begonnen aan dit nieuwe avontuur: een nieuw begin.

Wat is jouw nieuwe begin of waar zou je aan willen beginnen? Zie het als een avontuur en kijk naar de mogelijkheden, hoe moeilijk het ook is!

Family, Leven, MomLife

De eerste maand in een nieuwe stad!

Toen wij in augustus besloten om te gaan verhuizen, leek de kerstvakantie nog heel ver weg. Toch lijkt het, zeker achteraf, ontzettend snel te zijn gegaan. Voor ik het wist waren de laatste werkmaand, werkweek en uiteindelijk mijn laatste werkdag een feit. Voor de kerst hebben we de meest belangrijke zaken al verhuisd naar onze tijdelijke stek en tussen kerst en oud en nieuw de laatste zaken.

 

herkomst: google

Veel sneller dan verwacht brak ook die ‘eerste – nieuwe- school- dag’ aan voor de kinderen. Voor de kerst had ik al een uitspraak gedaan naar de directrice van de school, over hoe het zou gaan na de vakantie. Waar Zoon #1 eerst enorm sceptisch was en eigenlijk niet wilde en Zoon#2 het huis nog net niet door stuiterde van de zin om naar school te gaan, sloeg dit op maandagmorgen compleet om. Vanaf het moment dat we het schoolplein opliepen gedroeg Zoon#1 zich enorm stoer en groot: ik ga naar een nieuwe klas. Zoon#2 klapte volledig dicht, stond heel verdrietig te huilen en brak hiermee ons ouder – hart. Een voordeel aan leerkracht zijn: je weet hoe het op zo’n dag gaat en dat het 9 van de 10 keer zo voorbij is en dat hij vrolijk uit school komt. Dit ging dus precies zoals ik aan de directrice had verteld: gevalletje law of attraction?!

’s Middags haalden we ze weer vrolijk uit school en op woensdag had Zoon#1 al gelijk een speelafspraak te pakken. Top natuurlijk! De eerste week was zo voorbij voor de kinderen, wat heel fijn was. Voor mij iets minder. Ik moest mijn draai zien te vinden in dit huis met allemaal spullen van iemand anders, twee extra huisgenoten (ok … 3 incl. de hond 😉 ) . Ik ben mijn ritme kwijt, mede doordat ik nog geen werk heb. Het is zoeken, maar zo fijn om het zo te kunnen oplossen!

In de tweede week had Zoon#2 een speeldate en blijkbaar hebben deze twee een klik met elkaar en spelen ze onwijs leuk samen. Langzaam begint door te dringen bij de kinderen dat dit niet ‘voor even’ is maar dat dit blijvend is. Toch merk ik aan ze dat ze hun draai goed beginnen te vinden. Het voordeel is dat ze dit huis al kenden, evenals die extra huisgenoten. Ik denk dat dit de overgang naar een nieuwe stad, school en huis iets gemakkelijker maakte.

Manlief begint zijn weg te zoeken in de stad, wil zelf uitzoeken waar hij heen moet en gaat er het liefst zonder navigatie naar toe. Overal waar we rijden is het ‘we zijn nu toch op die en die weg?’ & ‘deze weg gaat naar ….’.

Doordat alles langzaam zijn plek begon te krijgen, kregen we ruimte in ons hoofd én agenda om huizen te gaan bekijken. We wonen nu ergens tijdelijk en dat is heel fijn, maar een nieuw (koop)huis is toch de reden dat we naar de andere kant van het land zijn gegaan.

We hadden al meermalen leuke huizen gezien, maar helaas zijn die aan onze neus voorbij gegaan. Net als rondom onze oude woonplaats, begint het hier ook heel hard te gaan qua huizen. Na een nieuwe zoektocht op onder ander funda vonden we een aantal huizen die we de moeite waard vonden om te gaan bekijken. Op de dag dat we het definitieve (ver)koopcontract van ons ‘oude’ huis hebben ondertekend, gooide ik nogmaals een huis ‘in de groep’, dat al lange tijd in mijn hoofd zat. Om de een of andere reden hebben we steeds besloten om niet te gaan kijken, maar om het uit mijn hoofd te krijgen hebben we toch een afspraak gemaakt.

 

 

De volgende ochtend konden we al komen kijken en het huis heeft ons positief verrast. De week erop hebben we samen met onze aankoopmakelaar nog een keer gekeken en hebben we besloten om een bod te doen. Tot onze grote verbazing kregen wij aan het eind van de dag (na wat heen en weer -en) te horen dat het huis van ons was. Wow. Dat ging ineens héél erg hard. Terwijl dit blog online komt, is het bijna in kannen en kruiken. We hebben van alles uitgedacht met betrekking tot het nieuwe huis. Helaas moeten we nog ‘even’ wachten, maar ik denk dat het het wachten waard is!

Onze eerste maand in deze nieuwe stad is goed bevallen. Het is wennen en heel nieuw allemaal, maar langzaam maar zeker wordt dit ons nieuwe ‘normaal’ en kost alles minder energie. En het nieuwe huis? Dat geeft nieuwe energie!

 

 

 

 

Favorieten

Must see: mijn 5 favoriete Netflix series!

Wanneer ik een momentje voor mijzelf heb of gewoon lekker een avond wil relaxen dan is Netflix mijn vriend! Er staan tientallen series en films op en er is letterlijk voor ieder wat wils. Van fantasy tot waargebeurde verhalen, van geschiedenis documentaire tot comedy.

Ik heb de afgelopen jaren flink wat uurtjes versleten met het kijken van films en series. In deze “Must See” mijn 5 favoriete Netflix series! Kijk je mee?

  1. Chesapeake Shores

 

Ok… Ik geef toe: I’m a sucker for romance! Ik kan echt genieten van een heerlijk stuk onvervalste romantiek. In Chesapeake Shores maak je kennis met een vrouw die met haar kinderen terug verhuisd naar haar ouderlijk huis. Ook ontmoet je haar familie, met wie ze weer hechter contact krijgt. Ook ontmoet zij haar jeugdliefde en ontstaat een nieuwe romance. Er zijn momenteel (nog) maar twee seizoenen op Netflix te vinden. Als je ‘Dawsons Creek’ nog kent en leuk vond, zal deze serie je zeker bevallen!

 

2. Gilmore Girls

 

Wie kent deze serie niet van TV? In deze serie maak je kennis met Rory en Lorelai en groei je op met Rory. Heerlijk cliché – matig maar zo onwijs leuk dat je blijft kijken! Bij de laatste aflevering van ‘A Year In The Life’ (een spin off nadat de serie gestopt was), zat ik met open mond te kijken en had ik echt zoiets van ‘NEEEE! Zo mag het niet eindigen!’ … Duimen dus voor een vervolg!

 

3. Grace and Frankie

 

Een heerlijke feelgood serie over twee dames op leeftijd die na hun scheiding hun leven weer proberen op te pakken. Twee totaal verschillende types (kak – madam en hippie) die met elkaar in een huis komen te wonen, elkaar in het begin niet echt mogen maar later beste vriendinnen worden. Ze beleven mooie avonturen en je ziet hun band ontwikkelen. Ik heb deze serie in no – time afgekeken (drie seizoenen) en ik was heel blij dat onlangs seizoen 4 online is gekomen!

 

4. 13 reasons why

 

Heftige maar mooi gemaakte serie over een jongen die bandjes ontvangt van een vriendin van hem die zelfmoord heeft gepleegd. Middels de bandjes ontdekt hij door wie en op welke wijze zij in de richting van deze stap heeft geduwd. Het was confronterend en ontroerend. Ik heb meermalen met tranen in mijn ogen zitten kijken. Commentaren op deze serie zijn zeer uitlopend, maar hoewel het zo heftig is, denk ik dat het juist heel goed is dat deze serie gemaakt is. De discussie over zelfmoord onder tieners is weer opgelaaid, het komt weer ‘in the picture’. Als deze serie één tiener weerhoudt van het maken van deze keuze, is het alle rumoer al waard geweest!

 

5. Elemantary

 

Totaal anders dan het genre van hierboven, maar zo’n onwijs leuke serie. In deze serie ontrafelt Sherlock op interessante wijze mysteries rondom moordzaken. Onderwijl loopt er nog een rode draad door de serie: de relatie van Sherlock met zijn vader, de verslaving van Sherlock en zijn side – kick Watson. Hoewel elke aflevering op eenzelfde wijze begint en eindigt, blijft het onvoorspelbaar en onwijs leuk om te bekijken. Ik kijk deze serie niet alleen, maar met Manlief en we kunnen hier echt van genieten. Wij wachten al weer met spanning op het volgende seizoen! Momenteel staan er 4 seizoenen op Netflix.

 

Dit zijn 5 van mijn favoriete series op Netflix. Waar kijk jij graag naar? Laat het achter bij de comments!

Doelen, Leven, Positive Thinking, WorkLife

Worklife: Een andere weg in slaan

In het schooljaar 2014/2015 werkte ik als kleuterleerkracht op een basisschool aan de rand van een grote stad. Het jaar ervoor was ik op deze school begonnen en ik had een lieve duo waar ik goed mee overweg kon. Toch merkte ik dat er iedere keer iets meer begon te knagen, er was ‘iets’ en dat voelde steeds minder goed. Elke week ging ik met een stukje minder plezier naar mijn werk tot ik zelfs buikpijn kreeg als ik de auto instapte ’s morgens wat weer stopte als ik ’s middags weer terug naar huis reed.

Langzaam drong het tot me door dat ik iets moest veranderen. In eerste instantie dacht ik de oplossing te hebben gevonden in het werken in een andere groep. Waar ik eerder altijd had geroepen dat ik in de midden- en bovenbouw wilde werken, kwam ik toch terecht blij de kleutergroepen en hier had ik een aantal jaren gewerkt. Ik dacht dat een overstap naar een bouw waar ik ‘vroeger’  zo graag wilde werken de oplossing zou zijn.

Toen het moment kwam om de nieuwe formatie te gaan maken, gaf ik aan naar de middenbouw te willen en ik kwam hier na de zomer ook terecht. Met twee super lieve collega’s heb ik samen kunnen werken in twee groepen en dit voelde de eerste weken echt heel goed. Tót het moment kwam dat ik een ontzettend drukke dag had en de groep waarin ik werkte heel erg onrustig was. Alles kostte me zoveel energie dat ik ’s avonds thuis compleet instortte. Huilend zat ik op de bank en vertelde ik Manlief dat ik dit écht niet meer wilde doen. Ik kón het niet meer, alles kwam er die avond uit.

Na een gesprek van een aantal uren heb ik de knoop door gehakt en heb ik mijn ontslagbrief geschreven. Dit wilde ik eerst persoonlijk vertellen aan de directeur, waarna ik de brief heb opgestuurd naar het bestuur. De directeur was verbaasd over de timing, maar niet verbaasd dat ik het vertelde: we hadden het er al eens eerder over gehad en ik was al eens begonnen met een opleiding naast mijn werk.

Toch voelde dit keer anders. Begin oktober maakte ik de beslissing en ik zou met de kerstvakantie stoppen. Een mooi moment in het schooljaar om te stoppen en dat voelde heel erg goed. Vanaf het moment dat ik de keuze heb gemaakt, viel er een enorme last van mijn schouders af! De beste keuze die ik op dat moment kon maken. Toch was er een bepaalde druk om iets nieuws te gaan doen. Ik ben niet het type dat graag stil zit en niks doet en dus ging ik op zoek naar een opleiding die me in een andere richting kon brengen. Een PABO – diploma geeft wel aan dat je HBO niveau hebt, maar ze nemen je er niet echt serieus mee is mij opgevallen. Ik heb talloze websites bezocht, testen ingevuld en uiteindelijk vond ik een opleiding waar ik bij dacht dat het bij me zou passen en samen met Manlief ben ik naar de open avond gegaan. Na die avond was ik om en besloot ik me in te schrijven.

Toen ik op ongeveer een 3e van mijn opleiding zat, kreeg ik via LinkedIn een bericht van een recruiter of ik geïnteresseerd was in een tijdelijke functie bij een stichting voor basisscholen. Ik had ondertussen op verschillende plekken werkervaring op gedaan en gemerkt dat ik het onderwijs miste. Ik vond het een mooie tussen – oplossing: niet meer voor de klas, wel de connectie met het onderwijs houden. Ik ben het gesprek aan gegaan en kon aan de slag bij deze stichting. Met veel plezier heb ik hier gewerkt en ik kreeg zelfs een contract (helaas moest ik dit door de verhuizing opzeggen).

Een ander pad in slaan in je werkende leven, ik kan het iedereen aanraden die het gevoel heeft vast te lopen of wie er gewoon echt schoon genoeg van heeft. Waar we vroeger allemaal dachten dat je jaren en jaren ergens moest werken, het liefst tot je pensioen, merk ik nu dat er sneller van baan gewisseld wordt. Persoonlijk ben ik van mening dat dit geen slechte ontwikkeling is. Jaren op hetzelfde plekje blijven hangen brengt je vaak niet veel verder. Ik zeg bewust ‘vaak’ want er zijn vast mensen die wel binnen hun organisatie verder komen!

Maar je moet het ook willen. Wanneer je een relatie aan gaat, doe je dat met de beste intenties. Zo ook bij een baan. Je wílt ergens werken. Soms kom je echter na een tijdje tot de conclusie dat de ‘relatie’ niet meer werkt en dan stop je er mee. Zo ook bij een baan, maar dat wordt dan weer gezien als ‘job hoppen’. Vreemd gedachtengang lijkt me.

In mijn geval was het in slaan van een andere weg de beste keuze die ik op dat moment kon maken. Ik nam afstand van mijn baan als leerkracht, liet me omscholen en ontdekte dat ik HR – werk ontzettend leuk vond. Ik leerde nieuwe mensen kennen, een nieuwe baan en ik ontdekte weer dat ik er mag zijn. Dat ik met mijn werk een verschil kon maken. Ik voelde me weer meer waard.

Met enige zekerheid kan ik zeggen dat ik er een leuker persoon door ben geworden, in ieder geval een betere partner voor Manlief en een betere moeder voor de kids. Makkelijk was het zeer zeker niet. Het was doorpakken en volhouden, maar ik ben er gekomen. Ik wílde verandering en ik zorgde ervoor dat het er kwam. Ik heb echt wel een paar keer gedacht ‘ik stop er mee!’ als ik er even doorheen zat, maar als ik bedacht waarom ik dit wilde doen dan kreeg ik weer energie om door te gaan. Mijn doorzetten heeft me gebracht waar ik nu sta. In mijn werk maar ook voor mij persoonlijk. Als je verandering wilt, zul je er iets voor moeten doen. Iemand anders kan en zal het niet voor je doen, je moet het echt zelf doen.

Als je echt wil en je gaat er ook voor, dan zul je de verandering bereiken waar je naar zoekt!

 

foto via google

 

Heb jij wel eens gedacht om iets compleets anders te gaan doen qua werk of twijfel je wel eens of je in het verleden de juiste keus gemaakt hebt met betrekking tot opleiding en werk? Laat het achter bij de reacties, er zijn vast meer mensen die het herkennen!

 

Heb je naar aanleiding van mijn blog vragen, dan kun je die natuurlijk altijd stellen in een reactie hieronder of in een e-mail sturen naar: contact@spiekmee.nl.

Geen categorie

Quote of the month: Januari 2018

 

 

De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met het afronden van mijn leven aan de andere kant van het land. We besloten in de zomer om ons huis te verkopen en ons geluk te gaan beproeven zo’n 115 km verderop. Dit betekende dat de kinderen afscheid moesten gaan nemen van hun school en de opvang, maar ook van hun vriendjes in de straat. Ik moest op mijn beurt afscheid nemen van mijn werk (waar ik ook nog eens nét een contract had gekregen …) en ook van het huis wat ik een aantal jaren echt als ONS huis had gezien. In deze drukke periode leerden wij allemaal hoe het voelt om iets leuk te vinden maar tegelijk ook jammer en helemaal niet leuk (en passent leerde ik hierdoor een nieuw woord: ambivalent).

En nu is hier het nieuwe jaar. 2018. We starten in een nieuwe stad (voor de meesten van ons althans), moeten op zoek naar nieuw werk en de jongens gaan naar een nieuwe school. We moeten alles weer opbouwen.

Gisteravond hadden Manlief en ik even de mogelijkheid om samen door de wijk te lopen waar we nu (tijdelijk) wonen. We realiseerden ons dat we vooruit willen kijken naar de toekomst. Dat we uitkijken naar het voorjaar, om alles te zien groeien zoals wij ook zullen groeien in ons leven hier. Het achterlaten van alles wat bekend was, wat vertrouwd voelde en waar we het echt niet slecht hadden doet ergens pijn en geeft een gevoel van weemoed. Maar er is ook een andere kant van de munt: we gaan met elkaar dit avontuur aan, we gaan hier opnieuw beginnen. Een nieuw hoofdstuk in het boek dat ‘ons leven’  heet. En dat is eigenlijk ook heel mooi!

 

 

Doelen, Favorieten

Postcrossing

In 2012 ben ik gestart met mijn Day Zero project. Hierbij stel je 101 doelen op die je in 1001 dagen moet halen. Eén van deze doelen (je ziet het.. ik heb iets met doelen!) was het verzenden van een x – aantal kaarten via Postcrossing.

 

 

Postcrossing heb ik ooit eens langs zien komen en ik vond het gelijk leuk. Persoonlijk vind ik dat post is leuk om te versturen én om te krijgen en ik was al snel geïnspireerd om hier aan mee te gaan doen. Via Postcrossing krijg je random namen en adressen (wanneer je dit aanvraagt) waar je een kaart naar toe moet sturen. Iemand anders kan jouw adres ook krijgen, waarna jij een kaart zal ontvangen.

Wanneer je een profiel aanmaakt bij Postcrossing, kom je met je profiel en adres in een database. Je kunt aangeven dat je een kaart wilt sturen en dan krijg je uit de database een profiel ‘toegestuurd’ en deze persoon moet je een kaart sturen. Soms geven mensen aan wat voor kaart ze willen ontvangen, sommigen vertellen iets over hun leven en weer anderen hebben juist hele specifieke ‘dont’s!’. Bij elk adres dat je krijgt toegestuurd, krijg je ook een postcard-ID. De ID zet je op de kaart en je kunt een leuke boodschap erop schrijven voor de ontvanger. Op de pagina van Postcrossing moet de kaart geregistreerd worden door de ontvanger. Zodra jouw kaart door de ontvanger is geregistreerd, krijgt iemand anders jouw adres en krijg jij een kaart opgestuurd. Die kun jij weer registreren zodra jij dit ontvangt.

Het leuke is dat je van over de hele wereld kaarten kunt ontvangen. Op de website kun je ook een ‘wall’ bekijken waar alle door jou verzonden én ontvangen kaarten op kunnen staan.

Kaart met alle verzonden en ontvangen kaarten (rood is verzonden, blauw is ontvangen)

Ik heb sinds ik begon 57 kaarten verzonden en 60 ontvangen. Je bepaald zelf wanneer je een adres aanvraagt en hoeveel adressen. Je kunt maximaal 10 kaarten tegelijk in ‘verzending’ hebben. Ik heb de afgelopen 1,5 / 2 jaar eigenlijk niks heb verzonden en ik heb mijn account op inactief laten zetten. Ik heb het nu weer opgepakt omdat ik het miste! Ik wil elke maand een aantal kaarten sturen. Het uitzoeken van allemaal unieke kaarten is al een leuk klusje!

 

mijn ‘wall’ met een deel van de door mij verzonden kaarten.

 

Zoals je kunt zien is er een redelijke variatie in de landen waar ik iets naar toe heb verstuurd of vanuit welk land ik kaarten heb ontvangen. Bij de statistieken op je profiel kun je terug vinden hoeveel kaarten je naar bepaalde landen hebt gestuurd of van waar je van alles ontvangen hebt. Ook kun je terug vinden hoe lang je kaart onderweg is geweest voordat iemand de kaart geregistreerd is. Zo heeft 1 kaart die vanuit de Emiraten kwam er 65 dagen over gedaan om bij mij aan te komen.

 

Landen waar ik kaarten naartoe heb gestuurd
Landen van waaruit ik een kaart heb ontvangen

 

Postcrossing. You either hate it or you love it! Ik vind het persoonlijk ontzettend leuk. Het is afwachten hoe lang je kaart onderwerg is en het is altijd weer spannend uit welk land je nu weer een kaart krijgt!

Had jij al wel eens van Postcrossing gehoord? Sturen jullie ook nog wel eens kaarten aan iemand? Vind je het leuk om kaarten te ontvangen? Laat het achter in een reactie!

 

Doelen, Favorieten

Plan with me: Januari 2018

Enige tijd geleden had Passion Planner een nieuw project op Kickstarter: de eco – style Passion Planner. Het bleek om een booklet – agenda van gerecycled papier met een herbruikbare cover. Omdat ik eigenlijk nog een compleet nieuwe planner had liggen, heb ik lang getwijfeld. De planners zijn niet goedkoop en doordat het vanuit Amerika moet komen, moet je de verzendkosten er ook nog eens bijrekenen.

Ik merkte dat ik de grootte van mijn (bijna) A4 planner toch echt te groot begon te vinden. Het is best een log ding die je niet zomaar even in je tas stopt. De planner die ik in gebruik had heeft geen datum notering: dit moet je er zelf in zetten. Heel handig wanneer je op een onhandig moment in het jaar start met je planner, zoals ik destijds. Hoewel ik echt blij was met mijn planner, bekroop me steeds meer het gevoel dat ik een kleinere wilde. Uiteindelijk ben ik gezwicht en heb ik op Kickstarter mijn nieuwe Passion Planner gekocht.

Ik koos dit keer voor een kleine variant (ongeveer A5 formaat). De herbruikbare hoes vind ik echt een uitkomst, je kunt ze namelijk ook los bestellen waardoor je kunt afwisselen. Ik koos om te beginnen met de Rose Gold Blossom, een zachtroze kleur met een goudtint er doorheen.

 

Mijn nieuwe Passion Planner (prive foto)

 

Mijn planner heeft een aantal weken in de kast gelegen, hij start namelijk op 1 januari 2018. Ik was dan ook lichtelijk enthousiast toen ik er ‘eindelijk’ in kon beginnen. Een nieuwe agenda heeft toch iets speciaals, keer op keer. Enkele afspraken had ik er al een keer met potlood ingeschreven. Waar ik in mijn vorige planner veel met gekleurde pennen werkte, heb ik er nu voor gekozen om met een ‘gewone’ ballpoint te schrijven. Wanneer een taak klaar is of een afspraak is geweest, dan arceer ik het met een gekleurde stift.

Als eerste heb ik weer de Passion Roadmap weer ingevuld. Er staan een aantal van mijn doelen voor 2018 in, maar ook voor 3 jaar en lifetime.

Roadmap

Vervolgens ben ik mijn maandplanning gaan invullen. Welke bijzonderheden kan ik vooraf al in de maand verwerken, bijzondere uitstapjes of afspraken. Ik heb een focus voor deze eerste maand gekozen, die je per week weer verder kunt uitsplitsen.

Maandplanning – deze maand nog niet veel op de planning!

In mijn eerste week van dit jaar heb ik nog niet heel veel kunnen plannen. Zo heb ik momenteel nog geen werk (daarbij is het nog kerstvakantie) en zijn we nog bezig geweest in ons oude huis. Ik heb n.a.v. de ‘quote’ en bijbehorende opdracht een aantal taken voor mijzelf gesteld, die ik deze week wil afronden. Dit heb ik opgeschreven bij ‘Personal To – Do List’. Zo wil ik bijvoorbeeld mijn routines uitschrijven, ik wilde deze blog schrijven en ik wil twee kaarten versturen via PostCrossing (hierover volgt nog een keer een andere blog).

Mijn ‘This Weeks Focus’ ligt deze week op rust pakken (door alle drukte zegt mijn lichaam ‘stop!’) en het afronden bij ons oude huis.

Weekplanning 1e week januari

Deze ‘Plan With Me’ – blog is niet heel uitgebreid, maar ik hoop dat het toch leuk is om te zien hoe ik mijn week in deel en plan. Hoe plan jij je week? Gebruik je een simpele agenda met to – do list of doe je aan bullet journalling? Laat het in een reactie achter, ik vind het leuk om te lezen!

 

 

 

Geen categorie

Terugblik op 2017 en vooruit kijken naar 2018

(illustratie via google)

Het is al weer eind december 2017. Wat is dit jaar voorbij gevlogen! Als de dag van gisteren weet ik nog dat ik een jaar geleden bedacht: in 2017 ga ik het anders doen! Ik bedacht doelen voor mijzelf, dingen die ík belangrijk vond om te doen of te bereiken. Doelen: het valt of staat met of je er achter staat. Alleen als jij er echt voor gaat, zul je je doel bereiken. Een ander zal het niet voor je doen.

In 2017 had ik een lijst van 14 doelen. Niet alles is (helemaal) behaald, maar toch een flink aantal wel en daar ben ik blij mee.  Ik heb een baan met een (jaar) contract gevonden, ik heb 8 boeken gelezen, ben 4 keer naar de bioscoop geweest, heb een klassiek concert bezocht en ik heb 5 musea bezocht. Er stonden zowel persoonlijke als ‘gedeelde’ doelen op. Deze ‘gedeelde’ doelen waren doelen die ik samen met Manlief deel bijvoorbeeld.

Het ging het niet om om álle doelen te halen: het ging er mij om dat ik bewust bezig wilde zijn. Bewust tijd voor mijzelf maken en nemen, nadenken over wat ik nou eigenlijk wil doen in zo’n jaar. Door mijn doelen te verwerken in mijn Passion Planner en er wekelijks te betrekken bij mijn planning heb ik lange tijd veel aandacht besteed aan mijn doelen. Door alle plannen rondom het verhuizen is het na de zomer wat in het slop geraakt. Tijd dus om heb weer op te pakken!

Voor 2018 heb ik opnieuw doelen voor mijzelf opgesteld. Het zijn er meer dan vorig jaar (wow, nóg meer…. haha), maar zeker haalbaar. Ik heb ze nu voor het hele jaar beschreven. In mijn ‘plan met mij’ – blog van begin januari zal ik een aantal van die doelen bewust gaan plannen voor de eerste week, maand en drie maanden van het jaar. Mijn grootste doelen voor mij dit jaar:

  • Een huis kopen wat voldoet aan onze wensen / eisen
  • Mijn energieniveau verhogen  (dit vat een aantal van mijn doelen samen)
  • Een nieuwe baan vinden

Er zit nog een groot doel bij, maar hierover wil ik voorlopig nog niets over kwijt 😉 Dat volgt wellicht over enkele maanden.

Hoe is jullie jaren geweest? Heb je doelen gesteld voor 2017 en er bewust mee gewerkt? Of waren het voornemens waar uiteindelijk weinig of niks mee gedaan is?

Voor 2018: durf doelen op te stellen en hou jezelf er aan! Het is het zo waard!

 

(illustratie via google)

 

 

 

Family, MomLife

Mom – life: de decembermaand (maar dan anders..)

Vanaf begin november begint het bij de kinderen te kriebelen: ze beginnen over Sinterklaas te praten, liedjes te zingen, vragen stellen over Sinterklaas of de Luisterpiet (hoort hij het als ik niet lief voor jou ben mama???). Op dat moment weet ik: ok.. het gaat beginnen! De decembermaand komt dichterbij. Er komen voorstukjes van Het Sinterklaasjournaal op tv, er komen reclames voorbij met Sint en Piet, een nieuwe Sinterklaasfilm waar reclame voor gemaakt.

(afbeelding: google)

Dit jaar viel Sint Maarten op een zaterdag wat betekende dat Sinterklaas niet op 12 november in het land kwam zoals vorig jaar, maar pas op 18 november. He bah, wat naar (hoor je het sarcasme?). De kinderen zaten er klaar voor en we hebben met plezier gekeken naar hoe Sint samen met zijn Pieten (en zijn andere helpers ….) aankwamen in Friesland. De (kartonnen) open haard werd opgezet en natuurlijk moesten we onze schoen zetten. Ze hebben er van genoten!

December, het is een drukke maar ook erg gezellige maand. Het ademt een en al sfeer (op die Pieten discussie na dan), maar toch voelt het deze maand anders dan de andere december maanden die hier aan vooraf zijn gegaan. Na de drukke weken voorafgaand aan Pakjesavond en het vertrek van Sint zet ik normaal een kerstboom in huis om die heerlijke Kerst – sfeer in huis te krijgen. Dit jaar niet: geen kerstboom, geen accessoires, geen frutsels en dingen. Ons leven staat de drie laatste weken van dit jaar in het teken van een operatie van Manlief, afronden op mijn werk, afscheidsfeestjes en verhuizen. Op een deur hangt een aftelkalender tot het moment dat we met elkaar de laatste nacht hier in ons eigen huis slapen. Elke dag wordt er een kruis gezet door de dag die is geweest en worden alle vakjes nog even na geteld. Ja het is echt nog X nachtjes slapen tot we gaan verhuizen.

 

Aftellen tot het laatste nachtje..

 

Als ouder wil je graag dat het goed gaat met je kinderen en kijk jij soms meer op tegen veranderingen dan dat zij doen. Zoon #2 heeft er ogenschijnlijk wel zin in. Het lijkt nog niet helemaal door te dringen dat hij, wanneer hij hier die laatste dag weg gaat, niet meer terug komt in dit huis of zijn school. Hij vraagt af en toe wat er en niet mee gaat naar onze tijdelijke woonplek en wat naar de opslag gaat. Zoon #1 heeft er iets meer moeite mee, hij is natuurlijk ook iets ouder. Hij beseft dat hij zijn vertrouwde huis, straat, school, klas en en vriendjes achter moet laten. Gisteravond vroeg hij me weer over zijn spullen: mag dit wel mee en dat ook? Ja maar, als we gaan verhuizen, waar gaat dit dan heen? Voor de zoveelste keer legde ik rustig uit hoe de komende tijd eruit gaat zien en geef geduldig antwoord op zijn vragen. Als het voor mij al spannend is, terwijl ik het kan bevatten, hoe moet het voor hem dan wel niet zijn?

Bij zoon #1 is het ook te merken aan zijn gedrag. Hij heeft thuis meer boze buien, huilt sneller en is moe. Iets wat ‘normaal’ in december zo vlak voor de kerstvakantie altijd wel gebeurd, maar het is anders. ’s Avonds komt hij wat vaker zijn bed uit en dan wil hij nog wat vragen of knuffelen. Ik zie aan zijn gezicht en in zijn ogen dat zijn hoofd overuren draait. We verhuizen tijdelijk naar een zeer bekende plek, dus hopelijk is het een beetje een zachte landing. Daar staat wél een kerstboom, hangt hun eigen kerstverlichting op hun kamertjes al klaar (verrassing!) en al hun speelgoed, knuffels en kleding gaat mee. De dagen die daarop volgen zullen in het teken staan van alle spulletjes een plekje geven, genieten en samen zijn met familie.

 

(afbeelding: Pinterest)

 

Deze maand, waarin ik zelf ook dingen moet afronden en afsluiten waar ik om geef, merk ik dat ik er meer dan ooit voor mijn gezin moet en wil zijn. Een ieder van ons heeft zijn gedachten over het verlaten van dit huis, het afsluiten, het hele avontuur, het verhuizen. Ik moet er zijn voor vragen, voor een knuffel, voor die schouder om op te huilen als het teveel wordt. Onze kinderen volgen ons deze weg in, onze toekomst tegemoet. Tijd voor nieuwe plannen, nieuwe dromen, een nieuw leven.

December 2017. Gewoon een maand, gewoon december. Maar dan net even anders.