Doelen, Leven, Positive Thinking

Fuck-it & Bucket list

Het leven is kort. Punt.

 

Hoewel iedereen het altijd al roept (in ieder geval elke volwassene die ik ken), merk ik steeds meer hoe snel de tijd, en dus mijn leven, aan me voorbij trekt. Deze maand bereik ik al weer de leeftijd van 35 jaar en ondanks dat ik weet dat ik echt wel wat bereikt heb in mijn relatief korte leven (he, ik heb nog flink wat jaren te gaan!) vond ik het tijd worden voor een bucket list. Wat wil ik nou nog doen of bereiken? Terwijl ik daarover aan het nadenken was, schoot de term ‘Fuck – it list’ me te binnen. Waarom ‘moet’ je altijd nou maar dingen bereiken? Waarom niet ook gewoon zeggen: hier ga ik mee stoppen!

Daarom heb ik twee lijsten opgesteld: een Fuck – it  & een Bucket-List.

Fuck – it List 

Ik wil stoppen met … 

  • … anderen blij maken ten koste van mijzelf
  • … van mijzelf verwachten dat ik alles wat ik doe (gelijk) perfect doe
  • … me druk maken om wat anderen van mijn keuzes vinden
  • … alles op alles te zetten voor mijn werk en dus in mijn vrije tijd veel thuis werken
  • … van mijzelf verwachten dat ik ooit in maar 38 ga passen
  • … me druk maken om zaken waar ik geen invloed op heb

 

Bucket – List

Wat wil ik graag wil bereiken of ooit nog wil doen is …

  • … een reis maken naar New York en Tampa Bay
  • … een reis maken naar Italië
  • … een grote wandeltocht maken
  • … meer tijd alleen doorbrengen
  • … gaan hardlopen of sporten
  • … gitaar leren spelen
  • … bij een koor gaan
  • … mijn gewenste en realistische gewicht bereiken
  • … mijn passies blijven nastreven
  • … mijn hart blijven volgen

 

Ik heb overigens heel bewust gekozen voor de term ‘willen’ i.p.v. ‘moeten’.  Want van wie ‘moet’ je nou iets? Je wilt graag iets bereiken, omdat jij dat wilt. Niet omdat iemand vind dat jij dat ‘moet’. Let er maar eens op hoe vaak je zegt ‘ik moet …’! Ik probeer het bewust te veranderen in ‘ik wil ….’ en daarmee leg ik mezelf een stuk minder druk op. En voor alles geldt: als je je best maar doet, dan is het goed genoeg! Jij bent de enige die je ’s avonds in de spiegel moet aankijken dus doe het voor jezelf en niet voor een ander!

Wat wil jij nog bereiken of doen in je leven? Of waar wil je juist mee stoppen en komt er dus op jouw ‘Fuck -it’ list? Laat het hieronder achter bij de comments, ik vind het leuk om zo ook een beetje mee te spieken in jouw leven.

Er zijn trouwens hele leuke boeken te vinden met allerlei gekke en leuke ideeën voor jezelf, met je partner of met vrienden! Neem dit vooral niet te serieus! Ik heb hierboven best serieuze dingen beschreven, maar deze boeken hebben echt toffe dingen die écht leuk zijn om te doen. Live your life a bit less serious!

Leven, Positive Thinking

QOTM: The only thing that you have that nobody has is you

Quote of the Month April 2018

Overal worden we geconfronteerd met de mening van een ander. Thuis, op school, op je werk, bij de sportschool of sportclub, op social media en in de gewone media. Al van jongs af aan denkt iedereen te weten wie je bent, hoe je je moet gedragen en hoe jij denkt. Maar wie weet dit beter dan jij zelf?

 

foto credits: https://quotefancy.com/

 

Durf jezelf te zijn, draag uit hoe jij over zaken denkt en wees jezelf bewust van jouw eigen kwaliteiten en passie! Ik ben dit blog gestart en ik ben met een nieuw project bezig: omdat ík dat wil en omdat dat me zoveel voldoening brengt.

Schrijf je eigen verhaal, zing je eigen lied, teken je eigen visie uit. Zoals alleen JIJ dat kunt!

Leef jij zoals je echt bent? Hoe draag je dat uit? Laat een reactie achter!

Doelen, Leven, Positive Thinking

Tijd voor een nieuw visionboard

De afgelopen jaren heb ik al een aantal keren een moodboard gemaakt. Twee keer eerder heb ik deze gemaakt met allerlei positieve en inspirerende quotes die ik op internet tegen kwam of juist in een bepaald thema. Dit keer wilde visionboard gaan maken.

Het verschil tussen een moodboard en een visionboard is niet heel groot. Een moodboard geeft een bepaalde sfeer weer bijvoorbeeld voor een ruimte die je opnieuw wilt inrichten of juist voor een ‘positieve vibe’.

Een visionboard gaat iets verder. Het laat zien wat je wilt gaan bereiken, in afbeeldingen maar ook in woorden of quotes. Ik heb ervoor gekozen om voor dit visionboard een mengeling te gebruiken.

Ik ben begonnen door mijn doelen voor het komende jaar nog eens goed door te nemen. Wat zijn nou dingen waar ik écht mee aan de gang wil en waar ik dagelijks, bewust en onbewust, mee aan de slag wil gaan. Nadat ik dat duidelijk had, heb ik een tijdschriften en folders doorgespit op zoek naar afbeeldingen en quotes die ik bij mijn doelen vond passen. Ik heb er bewust voor gekozen om een aantal dingen ‘cryptisch’ vorm te geven, omdat sommige doelen gewoon persoonlijk zijn. Mijn visionboard is te zien door meerdere mensen vanwege de plek waar ik het heb opgehangen en zij hoeven niet van de hoed en de rand te weten is mijn idee. Als ik maar weet wat ik er mee bedoel!

 

Mijn verzameling afbeeldingen en quotes

Ik eindigde met deze enorme berg afbeeldingen. Gevolg: het canvas dat ik had gekocht bleek hiervoor te klein. Ik kon toen kiezen: of veel afbeeldingen / quotes weglaten of wachten met opplakken en een nieuw canvas kopen. Ik koos voor het laatste. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat zelfs met een groter canvas ik nog ruimte te kort kwam, dus er zijn op het eind wat afbeeldingen weggelaten…

Omdat ik de dingen graag goed doe, heb ik eerst alles los neergelegd op het canvas voor ik het ging opplakken. Zo kon ik kijken of ik de lay – out mooi vond of dat ik het anders wilde doen. Pas toen ik zeker was van hoe ik het wilde, ben ik het gaan opplakken. Je kunt dit natuurlijk aanpakken zoals je zelf wilt, het is ten slotte jouw Vision Board.

Dit is het uiteindelijke Vision Board geworden.

Mijn Vision Board is er zo uit komen te zien (zie afbeelding hierboven). Momenteel hangt deze nog op onze tijdelijke slaapkamer, maar zodra we over zijn naar ons nieuwe huis krijgt hij een mooie plek boven mijn ‘eigen plekje’. Het is een mengeling van gedragsveranderingen die ik wil bereiken, maar ook een paar dingen die ik gewoon graag wil doen. Lekker vaag 😉 I know!

 

Heb jij wel eens een vision board of iets in die strekking gemaakt? Laat het hieronder weten, leuk om te lezen!

 

DIY, Doelen, Positive Thinking

Mijn graditude – log

Eind 2017 heb ik het boek Master your Mindset gekregen van Michael Pilarczyk. Het inspireerde me om meer gericht aan mijn doelen te werken en op een andere manier naar mijn leven te gaan kijken. Een van de dingen die hij aangeeft is dankbaarheid. Dankbaar zijn voor dat wat je hebt of wat je gebeurt. Ik heb een tijdje geprobeerd om elke avond 2 dingen te bedenken waar ik die dag dankbaar voor was.

Ik merkte dat het ‘vervloog’ en dat ik er iets meer mee wilde doen, iets blijvends. Via een facebookpagina over de Passion Planner die ik gebruik, maakte ik kennis met een Graditude Log. Dit is een pagina in je planner of je bullet journal waar je per dag in kan vullen waar je dankbaar voor bent of was.

Enkele voorbeelden:

 

foto’s van Passion Planner en bullet journal gebruikers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zelf heb ik op grid – papier (ruitjes papier) een lijst gemaakt per dagen en per dag 2 ‘punten’ waar ik iets op kan schrijven.  Elke avond, als onderdeel van mijn avond – ritueel, schrijf ik twee punten op waar ik dankbaar voor ben. Vaak lees ik de nog even door waar ik de andere dagen van de maand dankbaar voor was en dat geeft me vaak een heel goed gevoel. Even bewust van alles wat goed gaat of wat fijn is.  Mijn logs zien er zo uit:

 

Mijn graditude log

 

Voor elke maand heb ik zo’n spread gemaakt en deze ga ik uiteindelijk bij elkaar bewaren in het doosje waar mijn laatste passion planner in bezorgd werd. Dit doosje zit er speciaal bij voor spulletjes die je wilt bewaren, maar waar je planner te vol van wordt.

Bedenk jij elke dag waar je dankbaar voor bent? Schrijf het op of heb jij een leuke manier om deze punten te ‘bewaren’? Laat het bij de reacties achter! Dat vind ik leuk om te lezen!

 

 

Family, Leven

A day in the life…

Het is half zeven ’s morgens als de wekker gaat. Na een gebroken nacht, waarin ik heb liggen woelen en me heb verbaasd over alle schaduwfiguren op het plafond, is me dit eigenlijk te vroeg. Ik hoef er gelukkig nog niet uit, de wekker gaat voor manlief. Ik mag nog een half uur ‘snoozen’, waar ik dankbaar gebruik van maak.

Ik kleed me aan en bedenk of ik vanmorgen moeite ga doen om me op te maken. Ik kies er voor, zoals meestal op dit soort dagen, om dit nog even niet te doen. Dat komt later wel als de kinderen op school zijn. Op schooldagen wanneer ik niet hoef te werken, zorg ik eerst dat de kinderen op school zijn en dan heb ik tijd en rust om te ontbijten en me op te maken. Als ik klaar ben loop ik naar de slaapkamers van de kinderen en maak ik één voor één mijn zoons wakker. Soms zijn ze al wakker, maar het gebeurt steeds vaker dat ze nog lekker slapen. Top! Zouden ze nu eindelijk leren om uit te gaan slapen? Dit is, denk ik, ijdele hoop. Die mannen zijn al vanaf dag 1 vroeg wakker…

Wanneer de jongens zijn aangekleed is het tijd voor hun ontbijt, laat ik de hond even uit en zorg ik dat de tassen voor school weer gevuld zijn. Na de laatste aansporingen zijn de mannen klaar met hun ontbijt en kan ik ze naar school brengen. Sinds we hier wonen, heb ik de kinderen vrijwel elke schooldag zelf weg kunnen brengen en op kunnen halen. Dat was best prettig! Daar gaat verandering in komen wanneer ik weer kan werken, tot die tijd kan ik dit blijven doen gelukkig.

De kinderen zijn al redelijk gewend op de nieuwe school en ik laat ze vrolijk achter bij hun juf. Na nog even met de moeder van een klasgenoot te hebben gesproken ga ik weer naar huis. Ik maak mijn ontbijt en neem mijn dag door. Gisteravond heb ik al gekeken welke afspraken ik heb vandaag en ik plan nu wat andere dingen die gedaan moeten worden hier om heen. Vandaag staan de boodschappen op het programma en dus ik mag gaan bedenken wat we deze week gaan eten en welke boodschappen ik mag gaan doen. Iedere week is het weer een puzzel om een lijst te krijgen met dingen waar iedereen lekker aan mee kan eten. Een zoon met een allergie, een tweede zoon die weinig eet en een man die ook niet alles eet maakt het elke keer weer tot een uitdaging. Vaak lukt het wel, maar waar we nu wonen, kunnen we niet alle gerechten eten: twee extra mensen om rekening mee te houden … Uitdaging PLUS! Het lukt wonderwel elke week weer en ook vandaag is het weer gelukt om een leuke lijst te maken, waarbij we nog rekening houden met afspraken en afwezigen of extra eters.

Het is vandaag druk in de supermarkt en op het winkelcentrum. De rijen zijn lang en het kost me meer tijd dan wenselijk om alles van mijn lijst mee te krijgen. Snel naar huis en alles opruimen om daarna gelijk door te rijden naar school om Zoonlief #1 en #2 op te halen voor de lunch.

’s Middags mag ik de Zoons weer naar school brengen en is het tijd voor mijn afspraak. Bij elke afspraak in onze nieuwe woonplaats moet ik weer goed uitzoeken waar ik zijn moet. Het kost me hierdoor iets extra tijd en ik moet me haasten om op tijd te komen. Natuurlijk zit op zo’n moment alles tegen, dus nét op tijd kom ik bij mijn afspraak aan. Daar heb ik echt een grondige hekel aan. Ik wil op tijd zijn, het liefst vijf tot tien minuten te vroeg. Dan heb ik tenminste tijd om die stoplichten tegen te hebben of om in een (kleine) file te belanden. Vandaag heb ik het weer gehaald en mijn afspraak verloopt voorspoedig. Ik red het nog om de Zoons weer uit school te kunnen halen, toch fijn.

Wanneer ik bij zoon #2 sta te wachten, zie ik zijn vrolijke koppie al om de hoek van de deur komen. Vrolijk kletsend met een klasgenootje komt hij naar me toe: mamaaaaaaa mag ik bij Pietje spelen?! (en denk hier even twee van die grote puppy – ogen bij). Prima kind, vandaag kan het. Uiteindelijk ga ik dus alleen met Zoon #1 naar huis, om zo’n 1,5u later weer weg te moeten om Zoon #2 op te halen bij zijn vriendje. Zoektocht in het doolhof van straten in onze wijk: de ene straat loopt naadloos en soms geheel onopvallend over in de ander waarna je je dus suf zoekt naar dat ene huis. Op die momenten ben ik blij met mijn navigatie!

Als ik het huis heb gevonden en Zoon#2 op haal, klets ik nog even met de ouders van zijn vriendje. Zoon#2 heeft een allergie en daar willen ze iets meer over weten. Want, zo zeggen ze, dan kunnen we iets voor hem kopen wat hij hebben mag als hij nog een keer komt spelen. Hoe ontzettend fijn als mensen er op die manier mee om gaan en dus rekening mee willen houden. Voor hem is het soms best lastig dat hij niet zomaar ergens kan gaan eten of spelen, dat moet vrijwel altijd voorbereid zijn. Dit maakt het gewoon ietsjes gemakkelijker!

Het avondeten is voorbij en de Zoons mogen nog even iets voor zichzelf doen. Ze kiezen er dan vaak voor om een spel op hun spelcomputer te spelen, het liefst met elkaar en met ons. Zo lang alles goed gaat (lees: we winnen 😉 )dan is het erg gezellig. Zodra er één van de Zoons dreigt te gaan verliezen, moeten we oppassen. Het spel kan zomaar spontaan worden afgebroken en er volgt dan een heerlijke meltdown, maar vandaag lijkt het goed te gaan! Als het tijd is om te gaan slapen, gaat Zoon#2 rustig mee en als hij in bed ligt, kletsen we nog even over de dag. Dan volgen ook nog de standaard rituelen zoals even kietelen, knuffelen en natuurlijk ook tijdrekken. Het is en blijft een echt kind.

Zoon#1 kijkt nog even naar het Jeugdjournaal, gaat daarna slapen en dan hebben we even tijd voor onszelf. Manlief en ik hebben de luxe dat we tijdelijk ergens wonen met extra huisgenoten, waardoor we gemakkelijk even weg kunnen als de Zoons slapen. We trekken dan ook onze jassen aan en gaan even wandelen. Het wandelen is altijd heerlijk om even samen te kunnen praten en ons hoofd leeg te maken. We lopen een grote ronde door de wijk en we praten over het nieuwe huis, alle opties en hoe we de toekomst zien. Een uur later stappen we het huis weer in en zakken we met een kop thee op de bank.

Weer een dag voorbij.. Een standaard dag met weinig spannends, maar dat hoort ook bij het leven. Een kleine kijk in mijn leven, wellicht is de volgende ‘A Day In The Life’ iets spannender!

 

Doelen, Gezondheid, Leven, Positive Thinking

Doelen – update: hoe gaat het er mee?

In het blog waarin ik vooruit kijk naar 2018, heb ik een verteld over mijn doelen voor dit jaar. Nu we bijna 2 maanden in het nieuwe jaar zitten, is het tijd voor een korte update. Hoe gaat het met mijn doelen, hoe werk ik er aan of wil ik er bewuster aan gaan werken?

Ik stipte drie grote doelen aan:

  • Mijn energieniveau verhogen
  • Een nieuwe baan vinden
  • Een nieuw huis kopen

Het verhogen van mijn energieniveau omvat meerdere kleine doelen. Zo is het van belang dat ik goed voor mijzelf zorg, maar ik vergeet mezelf nog wel eens. Mijn lichaam reageert hier helaas snel op: bij te weinig slaap krijg ik meer last van mijn rug. Ik kom dan in een neergaande spiraal terecht: ik kan niet doen wat ik wil of moet doen door de pijn, daar baal ik van, voel ik me minder blij en ga ik malen, waardoor ik nog minder slaap enzovoorts.

 

 

Van groot belang dus dat ik genoeg slaap! Op tijd naar bed is hierbij niet de enige oplossing. Rust in mijn hoofd is hierbij ook van groot belang. Zodra ik mijn kussen raak, heeft mijn hoofd de neiging om enorm te gaan malen. Ik ben vorig jaar gestart met een ‘bijna – elke – dag – boek’. Hierin kan ik mijn gedachten voor het slapen nog even kwijt. Soms amper een pagina, soms meerdere pagina’s vol. Door het even op te schrijven ben ik het kwijt en kan ik rustig slapen. Zo’n beetje vanaf het moment dat we begonnen te denken om te verhuizen, nam ik de tijd niet meer om te schrijven en ik merkte dat dit me echt op ging breken. Ik ben vanaf begin 2018 weer opnieuw begonnen. Ik schrijf niet elke dag, maar probeer dit wel te doen.

Naast mijn slaap is het voor mij van belang dat ik meer water drink en me bewust bezig blijf houden met mijn koolhydraatarme dieet. Het is moeilijk, maar ik probeer hier zo goed als het gaat wel mee bezig te blijven. Rond kerst, oud&nieuw en voor mijn gevoel tig verjaardagen is dat echt lastig. Ik merk het overigens gelijk als ik teveel koolhydraten heb gegeten: ik krijg hoofdpijn en voel me snel vermoeid. Des te meer motivatie om me er goed aan te houden!

Met betrekking tot een baan kan ik bijna goed nieuws melden! Ik heb onlangs gesolliciteerd en ben hierop uitgenodigd voor een gesprek. Ik heb besloten om weer voor de klas te gaan staan, dus ik moet als onderdeel van het sollicitatieproces ook een proefles geven. Op het moment van schrijven van dit blog heb ik deze nog niet gehad en ik moet eerlijk toegeven dat ik er best tegenop zie. Een nieuwe baan, daar ben ik dus voor bezig…

En dan het derde grote doel: een nieuw huis. Geheel tegen de verwachting in hebben we vrij vlot een huis gevonden en ook alle rompslomp rondom deze aankoop lijken vlot te verlopen. De hypotheek is bijna rond, voorlopig koopcontract is getekend en we zijn hard aan het zoeken naar een nieuwe vloer, keuken, verf en andere dingen die we straks nodig hebben. Heel spannend maar onwijs fijn! Bij dit doel kan bijna een vinkje!

Verder zijn er ook ‘kleine’ doelen zoals bijvoorbeeld het lezen van boeken of naar de bioscoop gaan. Tot op heden heb ik hier weinig aan gedaan en ik moet bekennen dat ik hier wel wat van baal. Ik probeer mijn dagen goed te plannen en hierbij ook ruimte te maken voor lezen of andere tijd voor mijzelf.

Postcrossing gaat ook goed: mijn eerste kaarten zijn aangekomen bij hun ontvangers en ik heb weer twee nieuwe kaarten verstuurd. Mijn brievenbus is nog niet blij geworden helaas, hopelijk komen er snel kaartjes!

Over het algemeen ben ik redelijk bezig met mijn doelen, maar ik zou er wel meer mee kunnen doen. Ik heb dan ook besloten om mijn doelen er weer bij te pakken en, net als vorig jaar, bepaalde doelen in te gaan plannen. Denk hierbij aan een bioscoop bezoek of een bezoek aan een museum. Vaak denk ik veel te moeilijk en wanneer ik gewoon ga plannen, blijkt het veel simpeler te regelen en dan lukt het me ook om iets daadwerkelijk te gaan doen.

Wanneer je doelen hebt, is het echt belangrijk om hier bewust mee bezig te zijn. Door een ‘visionboard’  te gaan maken waarop ik mijn doelen visueel maak, hoop ik bewust en onbewust meer bezig te zijn met mijn doelen. Ik wil mijn visionboard ergens neerzetten of ophangen waar ik het elke dag kan zien. Over het maken van het visionboard zal ik ook nog een blog schrijven, dus hou SpiekMee in de gaten!

Hoe werk jij aan je doelen? Wat doe jij om ze te halen of om gemotiveerd te blijven? Laat een reactie achter, het lijkt me leuk om er ideeën over uit te wisselen!

Family, Leven, Positive Thinking

Quote of the month February: Let new adventures begin!

Foto: prive bezit

 

Een nieuwe start, dat is momenteel HET thema in ons leven. We hebben ons huis verkocht en zijn ruim 115km verderop op zoek gegaan naar een nieuw huis. De kinderen moesten opnieuw beginnen op school, Manlief moest op zoek naar een nieuw netwerk en opdrachten voor zijn bedrijf, ik moet ook op zoek naar nieuw werk. Een aantal dingen zijn opgestart en we zijn een eind in het proces rondom het kopen van een nieuw huis.

We beginnen hier in een nieuw hoofdstuk in ons boek als gezin, als getrouwd stel en als individuele personen. Een groot avontuur waar we naar uit hebben gekeken, wat eng is en tegelijk leuk en uitdagend.

Deze quote borduurt voort op de quote van januari: “Every story has an end but in life every ending is a new beginning”. Ons verhaal in onze oude stad is ten einde, we zijn nu begonnen aan dit nieuwe avontuur: een nieuw begin.

Wat is jouw nieuwe begin of waar zou je aan willen beginnen? Zie het als een avontuur en kijk naar de mogelijkheden, hoe moeilijk het ook is!

Family, Leven, MomLife

De eerste maand in een nieuwe stad!

Toen wij in augustus besloten om te gaan verhuizen, leek de kerstvakantie nog heel ver weg. Toch lijkt het, zeker achteraf, ontzettend snel te zijn gegaan. Voor ik het wist waren de laatste werkmaand, werkweek en uiteindelijk mijn laatste werkdag een feit. Voor de kerst hebben we de meest belangrijke zaken al verhuisd naar onze tijdelijke stek en tussen kerst en oud en nieuw de laatste zaken.

 

herkomst: google

Veel sneller dan verwacht brak ook die ‘eerste – nieuwe- school- dag’ aan voor de kinderen. Voor de kerst had ik al een uitspraak gedaan naar de directrice van de school, over hoe het zou gaan na de vakantie. Waar Zoon #1 eerst enorm sceptisch was en eigenlijk niet wilde en Zoon#2 het huis nog net niet door stuiterde van de zin om naar school te gaan, sloeg dit op maandagmorgen compleet om. Vanaf het moment dat we het schoolplein opliepen gedroeg Zoon#1 zich enorm stoer en groot: ik ga naar een nieuwe klas. Zoon#2 klapte volledig dicht, stond heel verdrietig te huilen en brak hiermee ons ouder – hart. Een voordeel aan leerkracht zijn: je weet hoe het op zo’n dag gaat en dat het 9 van de 10 keer zo voorbij is en dat hij vrolijk uit school komt. Dit ging dus precies zoals ik aan de directrice had verteld: gevalletje law of attraction?!

’s Middags haalden we ze weer vrolijk uit school en op woensdag had Zoon#1 al gelijk een speelafspraak te pakken. Top natuurlijk! De eerste week was zo voorbij voor de kinderen, wat heel fijn was. Voor mij iets minder. Ik moest mijn draai zien te vinden in dit huis met allemaal spullen van iemand anders, twee extra huisgenoten (ok … 3 incl. de hond 😉 ) . Ik ben mijn ritme kwijt, mede doordat ik nog geen werk heb. Het is zoeken, maar zo fijn om het zo te kunnen oplossen!

In de tweede week had Zoon#2 een speeldate en blijkbaar hebben deze twee een klik met elkaar en spelen ze onwijs leuk samen. Langzaam begint door te dringen bij de kinderen dat dit niet ‘voor even’ is maar dat dit blijvend is. Toch merk ik aan ze dat ze hun draai goed beginnen te vinden. Het voordeel is dat ze dit huis al kenden, evenals die extra huisgenoten. Ik denk dat dit de overgang naar een nieuwe stad, school en huis iets gemakkelijker maakte.

Manlief begint zijn weg te zoeken in de stad, wil zelf uitzoeken waar hij heen moet en gaat er het liefst zonder navigatie naar toe. Overal waar we rijden is het ‘we zijn nu toch op die en die weg?’ & ‘deze weg gaat naar ….’.

Doordat alles langzaam zijn plek begon te krijgen, kregen we ruimte in ons hoofd én agenda om huizen te gaan bekijken. We wonen nu ergens tijdelijk en dat is heel fijn, maar een nieuw (koop)huis is toch de reden dat we naar de andere kant van het land zijn gegaan.

We hadden al meermalen leuke huizen gezien, maar helaas zijn die aan onze neus voorbij gegaan. Net als rondom onze oude woonplaats, begint het hier ook heel hard te gaan qua huizen. Na een nieuwe zoektocht op onder ander funda vonden we een aantal huizen die we de moeite waard vonden om te gaan bekijken. Op de dag dat we het definitieve (ver)koopcontract van ons ‘oude’ huis hebben ondertekend, gooide ik nogmaals een huis ‘in de groep’, dat al lange tijd in mijn hoofd zat. Om de een of andere reden hebben we steeds besloten om niet te gaan kijken, maar om het uit mijn hoofd te krijgen hebben we toch een afspraak gemaakt.

 

 

De volgende ochtend konden we al komen kijken en het huis heeft ons positief verrast. De week erop hebben we samen met onze aankoopmakelaar nog een keer gekeken en hebben we besloten om een bod te doen. Tot onze grote verbazing kregen wij aan het eind van de dag (na wat heen en weer -en) te horen dat het huis van ons was. Wow. Dat ging ineens héél erg hard. Terwijl dit blog online komt, is het bijna in kannen en kruiken. We hebben van alles uitgedacht met betrekking tot het nieuwe huis. Helaas moeten we nog ‘even’ wachten, maar ik denk dat het het wachten waard is!

Onze eerste maand in deze nieuwe stad is goed bevallen. Het is wennen en heel nieuw allemaal, maar langzaam maar zeker wordt dit ons nieuwe ‘normaal’ en kost alles minder energie. En het nieuwe huis? Dat geeft nieuwe energie!

 

 

 

 

Favorieten

Must see: mijn 5 favoriete Netflix series!

Wanneer ik een momentje voor mijzelf heb of gewoon lekker een avond wil relaxen dan is Netflix mijn vriend! Er staan tientallen series en films op en er is letterlijk voor ieder wat wils. Van fantasy tot waargebeurde verhalen, van geschiedenis documentaire tot comedy.

Ik heb de afgelopen jaren flink wat uurtjes versleten met het kijken van films en series. In deze “Must See” mijn 5 favoriete Netflix series! Kijk je mee?

  1. Chesapeake Shores

 

Ok… Ik geef toe: I’m a sucker for romance! Ik kan echt genieten van een heerlijk stuk onvervalste romantiek. In Chesapeake Shores maak je kennis met een vrouw die met haar kinderen terug verhuisd naar haar ouderlijk huis. Ook ontmoet je haar familie, met wie ze weer hechter contact krijgt. Ook ontmoet zij haar jeugdliefde en ontstaat een nieuwe romance. Er zijn momenteel (nog) maar twee seizoenen op Netflix te vinden. Als je ‘Dawsons Creek’ nog kent en leuk vond, zal deze serie je zeker bevallen!

 

2. Gilmore Girls

 

Wie kent deze serie niet van TV? In deze serie maak je kennis met Rory en Lorelai en groei je op met Rory. Heerlijk cliché – matig maar zo onwijs leuk dat je blijft kijken! Bij de laatste aflevering van ‘A Year In The Life’ (een spin off nadat de serie gestopt was), zat ik met open mond te kijken en had ik echt zoiets van ‘NEEEE! Zo mag het niet eindigen!’ … Duimen dus voor een vervolg!

 

3. Grace and Frankie

 

Een heerlijke feelgood serie over twee dames op leeftijd die na hun scheiding hun leven weer proberen op te pakken. Twee totaal verschillende types (kak – madam en hippie) die met elkaar in een huis komen te wonen, elkaar in het begin niet echt mogen maar later beste vriendinnen worden. Ze beleven mooie avonturen en je ziet hun band ontwikkelen. Ik heb deze serie in no – time afgekeken (drie seizoenen) en ik was heel blij dat onlangs seizoen 4 online is gekomen!

 

4. 13 reasons why

 

Heftige maar mooi gemaakte serie over een jongen die bandjes ontvangt van een vriendin van hem die zelfmoord heeft gepleegd. Middels de bandjes ontdekt hij door wie en op welke wijze zij in de richting van deze stap heeft geduwd. Het was confronterend en ontroerend. Ik heb meermalen met tranen in mijn ogen zitten kijken. Commentaren op deze serie zijn zeer uitlopend, maar hoewel het zo heftig is, denk ik dat het juist heel goed is dat deze serie gemaakt is. De discussie over zelfmoord onder tieners is weer opgelaaid, het komt weer ‘in the picture’. Als deze serie één tiener weerhoudt van het maken van deze keuze, is het alle rumoer al waard geweest!

 

5. Elemantary

 

Totaal anders dan het genre van hierboven, maar zo’n onwijs leuke serie. In deze serie ontrafelt Sherlock op interessante wijze mysteries rondom moordzaken. Onderwijl loopt er nog een rode draad door de serie: de relatie van Sherlock met zijn vader, de verslaving van Sherlock en zijn side – kick Watson. Hoewel elke aflevering op eenzelfde wijze begint en eindigt, blijft het onvoorspelbaar en onwijs leuk om te bekijken. Ik kijk deze serie niet alleen, maar met Manlief en we kunnen hier echt van genieten. Wij wachten al weer met spanning op het volgende seizoen! Momenteel staan er 4 seizoenen op Netflix.

 

Dit zijn 5 van mijn favoriete series op Netflix. Waar kijk jij graag naar? Laat het achter bij de comments!

Doelen, Leven, Positive Thinking, WorkLife

Worklife: Een andere weg in slaan

In het schooljaar 2014/2015 werkte ik als kleuterleerkracht op een basisschool aan de rand van een grote stad. Het jaar ervoor was ik op deze school begonnen en ik had een lieve duo waar ik goed mee overweg kon. Toch merkte ik dat er iedere keer iets meer begon te knagen, er was ‘iets’ en dat voelde steeds minder goed. Elke week ging ik met een stukje minder plezier naar mijn werk tot ik zelfs buikpijn kreeg als ik de auto instapte ’s morgens wat weer stopte als ik ’s middags weer terug naar huis reed.

Langzaam drong het tot me door dat ik iets moest veranderen. In eerste instantie dacht ik de oplossing te hebben gevonden in het werken in een andere groep. Waar ik eerder altijd had geroepen dat ik in de midden- en bovenbouw wilde werken, kwam ik toch terecht blij de kleutergroepen en hier had ik een aantal jaren gewerkt. Ik dacht dat een overstap naar een bouw waar ik ‘vroeger’  zo graag wilde werken de oplossing zou zijn.

Toen het moment kwam om de nieuwe formatie te gaan maken, gaf ik aan naar de middenbouw te willen en ik kwam hier na de zomer ook terecht. Met twee super lieve collega’s heb ik samen kunnen werken in twee groepen en dit voelde de eerste weken echt heel goed. Tót het moment kwam dat ik een ontzettend drukke dag had en de groep waarin ik werkte heel erg onrustig was. Alles kostte me zoveel energie dat ik ’s avonds thuis compleet instortte. Huilend zat ik op de bank en vertelde ik Manlief dat ik dit écht niet meer wilde doen. Ik kón het niet meer, alles kwam er die avond uit.

Na een gesprek van een aantal uren heb ik de knoop door gehakt en heb ik mijn ontslagbrief geschreven. Dit wilde ik eerst persoonlijk vertellen aan de directeur, waarna ik de brief heb opgestuurd naar het bestuur. De directeur was verbaasd over de timing, maar niet verbaasd dat ik het vertelde: we hadden het er al eens eerder over gehad en ik was al eens begonnen met een opleiding naast mijn werk.

Toch voelde dit keer anders. Begin oktober maakte ik de beslissing en ik zou met de kerstvakantie stoppen. Een mooi moment in het schooljaar om te stoppen en dat voelde heel erg goed. Vanaf het moment dat ik de keuze heb gemaakt, viel er een enorme last van mijn schouders af! De beste keuze die ik op dat moment kon maken. Toch was er een bepaalde druk om iets nieuws te gaan doen. Ik ben niet het type dat graag stil zit en niks doet en dus ging ik op zoek naar een opleiding die me in een andere richting kon brengen. Een PABO – diploma geeft wel aan dat je HBO niveau hebt, maar ze nemen je er niet echt serieus mee is mij opgevallen. Ik heb talloze websites bezocht, testen ingevuld en uiteindelijk vond ik een opleiding waar ik bij dacht dat het bij me zou passen en samen met Manlief ben ik naar de open avond gegaan. Na die avond was ik om en besloot ik me in te schrijven.

Toen ik op ongeveer een 3e van mijn opleiding zat, kreeg ik via LinkedIn een bericht van een recruiter of ik geïnteresseerd was in een tijdelijke functie bij een stichting voor basisscholen. Ik had ondertussen op verschillende plekken werkervaring op gedaan en gemerkt dat ik het onderwijs miste. Ik vond het een mooie tussen – oplossing: niet meer voor de klas, wel de connectie met het onderwijs houden. Ik ben het gesprek aan gegaan en kon aan de slag bij deze stichting. Met veel plezier heb ik hier gewerkt en ik kreeg zelfs een contract (helaas moest ik dit door de verhuizing opzeggen).

Een ander pad in slaan in je werkende leven, ik kan het iedereen aanraden die het gevoel heeft vast te lopen of wie er gewoon echt schoon genoeg van heeft. Waar we vroeger allemaal dachten dat je jaren en jaren ergens moest werken, het liefst tot je pensioen, merk ik nu dat er sneller van baan gewisseld wordt. Persoonlijk ben ik van mening dat dit geen slechte ontwikkeling is. Jaren op hetzelfde plekje blijven hangen brengt je vaak niet veel verder. Ik zeg bewust ‘vaak’ want er zijn vast mensen die wel binnen hun organisatie verder komen!

Maar je moet het ook willen. Wanneer je een relatie aan gaat, doe je dat met de beste intenties. Zo ook bij een baan. Je wílt ergens werken. Soms kom je echter na een tijdje tot de conclusie dat de ‘relatie’ niet meer werkt en dan stop je er mee. Zo ook bij een baan, maar dat wordt dan weer gezien als ‘job hoppen’. Vreemd gedachtengang lijkt me.

In mijn geval was het in slaan van een andere weg de beste keuze die ik op dat moment kon maken. Ik nam afstand van mijn baan als leerkracht, liet me omscholen en ontdekte dat ik HR – werk ontzettend leuk vond. Ik leerde nieuwe mensen kennen, een nieuwe baan en ik ontdekte weer dat ik er mag zijn. Dat ik met mijn werk een verschil kon maken. Ik voelde me weer meer waard.

Met enige zekerheid kan ik zeggen dat ik er een leuker persoon door ben geworden, in ieder geval een betere partner voor Manlief en een betere moeder voor de kids. Makkelijk was het zeer zeker niet. Het was doorpakken en volhouden, maar ik ben er gekomen. Ik wílde verandering en ik zorgde ervoor dat het er kwam. Ik heb echt wel een paar keer gedacht ‘ik stop er mee!’ als ik er even doorheen zat, maar als ik bedacht waarom ik dit wilde doen dan kreeg ik weer energie om door te gaan. Mijn doorzetten heeft me gebracht waar ik nu sta. In mijn werk maar ook voor mij persoonlijk. Als je verandering wilt, zul je er iets voor moeten doen. Iemand anders kan en zal het niet voor je doen, je moet het echt zelf doen.

Als je echt wil en je gaat er ook voor, dan zul je de verandering bereiken waar je naar zoekt!

 

foto via google

 

Heb jij wel eens gedacht om iets compleets anders te gaan doen qua werk of twijfel je wel eens of je in het verleden de juiste keus gemaakt hebt met betrekking tot opleiding en werk? Laat het achter bij de reacties, er zijn vast meer mensen die het herkennen!

 

Heb je naar aanleiding van mijn blog vragen, dan kun je die natuurlijk altijd stellen in een reactie hieronder of in een e-mail sturen naar: contact@spiekmee.nl.