Geen categorie

Spiek mee

Zittend aan onze tafel met mijn laptop voor me, zie ik links van me een raam. Er loopt er iemand voorbij en als ik kijk, kruisen onze blikken elkaar vluchtig. De persoon kijkt snel weg. Beschaamd? Betrapt omdat zijn blik door het raam mijn leven in keek? Of juist nieuwsgierig en verwonderd?

We kennen het allemaal, we doen het allemaal. Lopend door de straten langs huizen met grote of kleine ramen, je kunt het bijna niet tegenhouden: je spiekt eventjes naar binnen. Eén moment maak je deel uit van de situatie achter het raam. De ruzie, het knuffelen, het samen zijn of juist de eenzaamheid.

En nu sta je voor mijn raam. Het raam waar geen gordijn voor hangt, waar je glashelder naar binnen kunt kijken. Welkom bij mijn raam. Welkom bij mijn mooie momenten, mijn mindere momenten, mijn lelijke momenten. Het lachen, het huilen, de serieuze gesprekken. Welkom bij alle gekheid, alle creativiteit en alles wat er gaande is.

Welkom in mijn leven.

Spiek je mee?

Doelen, Leven, Positive Thinking

QOTM: If it scares you ..

Een nieuwe quote of the month … Spiek je mee?

Doe jij wel eens iets nieuws? Iets waar je bang voor bent? Je zou het eens kunnen proberen.. net als ik!

Een van mijn dromen is het schrijven van een boek. Een kinderboek. Jarenlang heb ik dit dan niet hardop uitgesproken. Laat staan dat ik, heel stiekem, überhaupt een poging heb gewaagd. Ik was namelijk bang. Bang om te falen, bang om compleet af te gaan.

Vorig jaar heb ik mijn droom uitgesproken naar manlief. Hij reageerde super enthousiast en spoorde me aan. Toch deed ik het niet. Ik bleef bang. Tót een paar maanden geleden.

Ik zat aan onze eettafel en naast me stond onze tissue – doos. Op de cover ervan staan allerlei quotes, waaronder de quote van deze maand:

If it scares you, it might be good thing to try

Het zette me aan het denken…

JA! Het is eng! –> maar het is ook super leuk.
JA! Ik kan falen –> maar ik kan ook slagen.

En dus ben ik begonnen met mijn boek. Doodeng, maar oh zo spannend! Kan ik het wel? Gaat het lukken? Hoe moet ik dat doen dan?! Maar ik ben begonnen! Het schrijven van mijn boek geeft me voldoening, laat me lachen. Net als dit blog. En dit ben ik ook begonnen, hoe eng en spannend het ook was. Dus ik spreek het hardop uit:

IK GA EEN BOEK SCHRIJVEN!

Dood- en doodeng… maar ik doe het wel!

Heb jij wel eens iets gedaan wat je heel eng vond? Hoe vond je het? Wat heeft het je opgeleverd? Laat het achter!

Doelen, Leven, Positive Thinking

2019: Plans and goals!

2019 is al weer enkele maanden bezig. Net als voor 2017 en 2018 heb ik ook voor 2019 doelen gesteld en heb ik plannen gemaakt. Ik neem je weer mee dit jaar terwijl ik met mijn doelen bezig ben. Het gaat met ups en downs en sommige doelen en plannen lijken ronduit onmogelijk. Dat is juist het mooie: het nastreven van mijn doelen en plannen is een uitdaging en ik ga er voor. Als je dat doet, kun je zoveel meer bereiken dan je denkt!

Een kleine terugblik

Dit is het Vision Board dat ik in 2018 maakte.

Mijn doelen voor 2018 heb ik op een Vision Board gemaakt. Hiermee werden mijn doelen voor mij heel zichtbaar. Elke keer als ik er langs liep of als ik er bewust naar keek, werd ik herinnert aan de doelen die ik mijzelf gesteld had.

Een aantal doelen spraken voor zich: meer tijd voor mijzelf maken, gelukkiger zijn, positiever denken, boeken lezen of bijvoorbeeld bewegen. Er zaten ook doelen tussen die dusdanig persoonlijk waren, dat ik die niet ‘en plein public’ wilde laten zien. Ik koos voor een visueel beeld die voor mij duidelijk was, maar voor anderen niet snel te raden was. Een voorbeeld daarvan zijn de kaarsjes. Er staan drie kleine kaarsjes op en één grote. Na het lezen van mijn update, kun je nu wellicht raden welk doel (nou ja, meer grote wens) dat voor mij was. Inderdaad: onze dochter. Een derde kindje. Zij is er gekomen en daar zijn we heel blij mee!

Doelen die ik in 2018 nog meer gehaald heb, zal ik even kort benoemen:

  • twee films bekeken in de bioscoop (Every Day en Midnight Sun)
  • concert bezocht (Bløf en Jacqueline Govaert)
  • Kaarten verzonden (o.a. via PostCrossing)
  • Ik heb 8 boeken gelezen
  • Ik heb een leren omslag voor mijn bijna-elke-dagboek

Niet alles behaald, heb ik gefaald?

Er staan veel meer doelen op mijn Vision Board en niet alles heb ik gehaald. Ik vroeg mezelf, bij het terugkijken op mijn jaar, af of ik nu gefaald heb. Het antwoord: NEE. En ja, dat staat heel bewust in hoofdletters. Doelen laten zich niet altijd in een door jou gewenst tijdframe duwen. Soms heb je ergens langer voor nodig, soms zijn het misschien wel life-time doelen. Het positiever denken is niet iets wat je in doet en wat je dan kunt afvinken. Positief denken moet beklijven, onderdeel worden van je nieuwe manier van doen en denken. Dat heeft tijd nodig, daar ‘moet’ je aan blijven werken is mijn mening.

Een nieuw jaar, nieuwe doelen!

Je kunt denken: een nieuw jaar, nieuwe doelen. En dat is precies wat ik de afgelopen jaren voor mijzelf had bedacht. Dit jaar ben ik daar anders in gaan staan. Bij mijn terugblik besefte ik dat ik meerdere doelen voor dit jaar eigenlijk wilde voortzetten. Puur omdat ik het leuk vind of omdat ik er nog (volop) mee bezig ben. Misschien ook wel omdat ik aan sommige doelen weinig heb gedaan. Een kleine samenvatting van die doelen:

Avondritueel

Het lijkt misschien voor de hand liggend, maar voor mij is in al die jaren nog niet gelukt om een goed avondritueel te ontwikkelen voor mijzelf. Na verloop van tijd verslap ik weer doordat ik bijvoorbeeld te moe ben. Dit is dus echt iets wat ik (weer) op moet pakken en actief mee bezig moet zijn.

Mediteren

Mediteren is iets wat ik sinds een maand of twee heb opgepakt. Bij de yoga lessen deden we altijd twee meditaties en ook bij de behandeling van mijn burn – out heb ik meditaties gedaan. Mijn doel is om elke avond, voor ik ga slapen een meditatie te doen. Het helpt me om wat rustiger in mijn bed te liggen en het aantal nachten dat ik ‘plafond – dienst’ heb gedraaid, zijn veel minder geworden! Soms als ik het overdag druk heb of me onrustig voel, dan doe ik ook een kleine meditatie. Je kunt het zweverig vinden of niet, voor mij werkt het! De Meditation Moments – app is echt heel erg fijn hiervoor. Ik zal hier een keer een review van maken.

Bewegen

Als er iets is waar ik me echt toe moet zetten, dan is het bewegen. Al op jonge leeftijd kreeg ik te maken met gewrichtspijn, waardoor ik bepaalde sporten niet meer kon / mocht doen. Jaren heb ik met de pijn in mijn rug en benen rond gelopen en kon daardoor niet veel doen. Zo’n 2,5 jaar geleden ben ik met een vriendin begonnen met yoga. Dat was eigenlijk best fijn! Ik heb ook mijn mindere avonden gehad, wanneer mijn lichaam me in de steek liet. Momenteel probeer ik meer te wandelen en fietsen. Toch moet ik mezelf er echt toe zetten, net zoals vanavond!

Schrijven

Schrijven is een doel wat tweeledig is. Zo heb ik een bijna-elke-dagboek waar ik (zoals je al wel begreep) bijna elke dag iets in probeer te schrijven. Ik kan hier mijn gedachten en gevoelens in kwijt van een dag, zonder oordeel. Ik vertrouw mijn gedachten toe aan het papier en dat geeft mij rust. Niet alles wat ik denk of voel wil ik delen met mijn man of iemand anders. Maar wel met mijn ‘bijna – elke – dagboek’. Vanaf juni tot maart heb ik niet of nauwelijks geschreven. Ik heb het weer opgepakt en ben er super blij mee!

Het andere deel is dat ik begonnen ben met het schrijven van mijn kinderboek. Dit is iets wat ik al heel lang wilde en keer op keer schoof ik het voor me uit. Een paar weken geleden daagde manlief me uit om schrijfdagen in te plannen. Ik ga dan buitenshuis, zonder afleiding van kinderen en huishouden, schrijven aan mijn boek. Voor 2019 is mijn doel om het manuscript ervan af te hebben (en wow, dat is best eng om zo uit te spreken!).

Me – Time

Tijd voor mijzelf nemen is lastig. Elke keer is er wel een excuus om iets of iemand voor mijzelf te laten gaan. Tijd voor mij komt wel op een ander moment denk ik dan. Maar .. Grote reminder voor mijzelf: ik MAG me-time inplannen en nemen! Hoe kan ik voor anderen zorgen als ik niet (goed) voor mijzelf zorg? Tijd, zorg en ontspanning voor jezelf heb je nodig en dat probeer ik nu ook te doen. Het lukt echt niet altijd, maar ik heb nu bijvoorbeeld een kappersafspraak voor mijzelf gepland. Ik kies momenten om alleen te wandelen. Maar ook simpel even lekker douchen en de tijd nemen om mijn haar te stylen en me op te maken. Tijd voor mijzelf, het blijft een work – in – progress.

Dat klinkt allemaal heel leuk die doelen.. maar nu ..?

Nu is het tijd om mezelf aan mijn doelen te ‘houden’. Ik gebruik sinds januari een Purpuz Planner en hierin heb ik het werkboek ingevuld. Elke maand kijk ik aan welke stap ik toe ben, welke stappen ik kan gaan nemen voor een bepaald doel. Een uitgebreidere uitleg over mijn planner en hoe ik deze gebruik, zal ik later nog een blog schrijven!

En jij ..?

Heb jij nog doelen waar je aan wilt werken? Hoe hou jij je doelen ‘in zicht’? Laat het me weten!

Doelen, Family, Leven, MomLife

Wat een stilte, tijd voor een UPDATE!

In mei 2018 is mijn laatste blog online gekomen. Wat een gekkenhuis is daarna ontstaan! Hoog tijd dus voor een *korte* update en tijd om het blog weer nieuw leven in te blazen! 

Het is op het moment van schrijven begin mei 2019. Eind mei 2018 werd het steeds drukker met mijn werk, de kinderen en het afronden van alle werkzaamheden en verbouwingen in het nieuwe huis. In juni hebben we de opslagruimtes leeg gehaald en konden we eindelijk in ons huis gaan wonen. 

In die drukke periode kwamen we er ook achter dat er een gezinsuitbreiding aan zat te komen! Mijn (tijdelijke) werk heb ik afgerond in de weken daarna en tijdens de eerste weken van de zomervakantie begon ik me steeds beroerder te voelen. Uiteindelijk heb ik weken alleen maar op de bank kunnen liggen. Ik kan je zeggen, met de hitte van die weken was dat niet heel prettig!

Alle goede voornemens voor spullen uitzoeken en opruimen werden dus vooruit geschoven. De zomervakantie was voorbij voor ik er erg in had en ik belandde opnieuw in een ritme van kinderen verzorgen en naar school brengen, proberen dingen in het huishouden bij te houden en zorgen voor mijzelf. In december 2018 werd het lichamelijk steeds zwaarder en begon ik al uit te kijken naar februari, de maand dat onze dochter geboren zou worden. Het kenmerkende gevoel van tijd stak op dat moment zijn kop op: uitkijkend naar iets leuks en spannends lijkt ontzettend lang te duren, achteraf is de tijd voorbij gevlogen.

In die maanden waarin ik uit keek naar dat moment dat we onze dochter in onze armen konden houden, had ik zoveel plannen. Ik wilde lekker bloggen, ik wilde tijd spenderen aan een ander project en we hadden plannen om alles eens goed uit te zoeken en op te ruimen en ik dacht echt dat ik daar alle tijd en ruimte voor had. Boy was I wrong! Ik was blij dat ik voor het eten kon zorgen, de kinderen naar school kon brengen en halen en dat ik de dag zonder kleerscheuren kon doorkomen. 

Het herstel na de bevalling van onze dochter ging niet snel genoeg naar mijn zin, maar ik heb mezelf echt gedwongen om de rust te pakken die mijn lichaam en ik nodig hadden. 

En zo komt het dat het nu weer mei 2019 is. Het moment dat ik weer ruimte krijg in mijn hoofd om jullie weer een inkijkje in mijn leven te geven. Langzaam begint ons leven als gezin van 5 vorm te krijgen en komt er weer een beetje ritme. Vanaf nu ga ik weer meer dingen ondernemen voor mijzelf. Zo ga ik aan de gang met een heel gaaf en spannend project en hopelijk heb ik over een paar maanden weer een nieuwe baan. Van al deze ontwikkelingen, leuke en spannende dingen wil ik jullie middels dit blog weer deelgenoot maken en ook komt er weer andere leuke content op Spiek Mee. Heb je ideeën voor een blog, wensen voor een DIY project of heb je bijvoorbeeld vragen: laat het me weten! 

Ik hoop dat je me weer gaat en blijft volgen! Wees welkom en spiek lekker mee! 

Leven, Positive Thinking

QOTM: May “Don’t compare your life to others”

Na een hele drukke week met een helaas vrij negatieve spiraal in mijn hoofd, was ik er net even klaar mee. Ik wilde mezelf weer in een positieve mood krijgen en dus ging ik op zoek naar een mooie inspirational quote.

Al vrij vlot vond ik deze en ik moet zeggen deze even binnen kwam bij me! Ik leef mijn leven zoals ik wil en ik wil mijzelf niet steeds vergelijken met anderen. Iedereen doet zaken op zijn eigen manier, op zijn eigen tijd: ik ook. En daarbij ben ik ook maar gewoon mens.

Het is makkelijk om jezelf, door je steeds te vergelijken met anderen, neer te halen en rot te laten voelen over jezelf. Als je steeds blijft kijken naar de levens van anderen en hoe zij het leven, hou je geen energie meer over voor je eigen leven!

Wanneer je beseft dat je steeds jouw leven vergelijkt met dat van anderen, denk hier dan even aan:

 

Credits: healthy-place.com

Gezondheid, Leven, MomLife, WorkLife

My Nighttime Routine

Sinds een paar jaar probeer ik een ‘night time routine’ voor mijzelf te maken. Even een moment voor mijzelf, even rustig voorbereiden op het gaan slapen, mijn hoofd leegmaken. De ene dag ben ik langer met mijn routine bezig dan de andere dag, maar het is een fijne afsluiter. Wanneer ik een aantal stappen niet doe, merk ik dat ik slechter in slaap kom of slechter slaap.

Mijn routine ziet er ongeveer zo uit:

Mijn gezicht…

Of ik nou make – up op heb gehad of niet, ik maak mijn gezicht altijd even schoon met een reiniger en daarna smeer ik mijn gezicht in met een fijne nacht crème. Als ik dit een keer oversla is het niet erg, maar als ik dit een paar dagen niet doe merk ik dit aan mijn huid. Hoe ouder ik word, hoe droger de huid van mijn gezicht lijkt te worden. Als ik deze stap goed blijf doen, voel ik me daar een stuk prettiger door (ik had nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar het is echt zo haha).

Wanneer ik moet werken leg ik dan mijn kleding voor de volgende dag klaar, omdat ik altijd erg vroeg het bed uit moet en me dit tijd bespaart die ik ’s morgens liever nog even blijf liggen in mijn (warme en comfortabele) bed. Daarna ga ik zittend in mijn bed een aantal dingen doen .

Schrijven in mijn bijna-elke-dagboek

Ik heb sinds twee jaar een ‘bijna – elke – dagboek’ wat je kunt vergelijken met een dagboek. Ik heb voor mijzelf de verplichting van elke dag schrijven weggehaald en geloof het of niet, hierdoor schrijf ik een stuk regelmatiger. Soms zit mijn hoofd enorm vol met allerlei gedachten die ik even kwijt moet, een andere keer is het maar weinig wat ik op schrijf. Sla ik het schrijven over, dan merk ik dit ’s nachts: ik slaap onrustig, wordt vaak wakker en kan dan ook erg dromen. Wanneer ik geschreven heb, is dit een stuk minder.

Graditude Log

Ik schrijf in mijn graditude log twee dingen op waar ik die dag dankbaar voor was. Het helpt me om na te denken over dingen die wel leuk of goed gingen op een dag, of waar ik heel erg blij van werd. Dit helpt mij enorm met mijn doel om positiever in het leven te staan en dit meer uit te dragen. Soms ben ik heel dankbaar voor de 10 minuten die ik even op een stoel in de zon heb kunnen zitten, gewoon omdat ik daar dan even écht van genoten heb. Soms ben ik blij en dankbaar voor de dikke knuffel van mijn jongens.

My Life In Pixels

Ik heb een overzicht gemaakt van een jaar waarin ik per dag aan kan geven hoe ik me die dag voelde. Ik heb een aantal gevoelens een kleur gegeven en dan kleur ik een hokje (pixel) in met die kleur. Ik merk dat ik het vaak invul met twee kleuren tegelijk: bijv. ‘happy & productive’ of ‘stressed & bluh’. Ik vind het lastig om er dan één te kiezen, dus dan denk ik… gewoon twee! Het geeft me inzicht in hoe het gaat. Wanneer ik enkele dagen achter elkaar invul dat ik niet zo lekker in mijn vel zit, probeer ik te bedenken waar het door komt en wat ik nodig heb om dat te veranderen. Ook als ik meerdere dagen op een rij goed in mijn vel zat en bijvoorbeeld heel productief ben geweest, kijk ik waar het door komt en probeer ik dit vol te houden.

De dag van morgen voorbereiden

Mijn graditude log en mijn vel voor ‘my life in pixels’ heb ik in mijn agenda gestopt. Nadat ik deze twee dingen gedaan heb, blader ik door naar deze week. Ik kijk dan even wat ik nog wil doen deze week en wat er eventueel al gepland staat voor de dag erop. Ik probeer de laatste tijd verschillende technieken uit om mijn dagen productiever en effectiever te maken, waarbij ik rekening houdt met ontspanning. Dat laatste is iets dat mijn lichaam erg hard nodig heeft..

 

Lezen

De laatste weken probeer ik in plaats van mijn telefoon te gebruiken voor het slapen gaan, nog even te lezen. Afgelopen weken heb ik een boek gelezen waar ook opdrachten bij horen, deze heb ik ik ook op die momenten geprobeerd te maken. Binnenkort pak ik weer een echt ‘leesboek’ waar ik dan even lekker in kan lezen. Al is het 20 minuten, het ontspant me!

 

En SpiekMee, lukt jou dit elke avond?!

Nou nee. Ik ben en blijf een mens en soms ben ik zó moe dat ik stappen over sla. Achteraf heb ik hier vaak wel spijt van, want het heeft echt effect op mijn nachtrust. Als ik bijvoorbeeld het schrijven over sla, lig ik vaak nog lang na te denken over dingen die in mijn hoofd rondspoken of ik blijf er maar over piekeren. Doordat het mijn manier van ‘tot rust komen’ is, lijkt het alsof ik ook veel onrustiger slaap (lees: veel draaien en vaak wakker worden) als ik het oversla of het een beetje met de ‘franse slag’ doe. Ik blijf er elke keer weer van leren en ik voeg soms iets doe aan mijn nighttime routine. Niets veranderlijker dan de mens..

 

Wat doe jij ’s avonds voor je gaat slapen? Heb jij een vaste routine van dingen die je doet of juist helemaal niet? Wat werkt voor jou en heb je misschien tips voor mij? Laat het hieronder achter, dat vind ik erg leuk om te lezen!

 

Doelen, Leven, Positive Thinking

Fuck-it & Bucket list

Het leven is kort. Punt.

 

Hoewel iedereen het altijd al roept (in ieder geval elke volwassene die ik ken), merk ik steeds meer hoe snel de tijd, en dus mijn leven, aan me voorbij trekt. Deze maand bereik ik al weer de leeftijd van 35 jaar en ondanks dat ik weet dat ik echt wel wat bereikt heb in mijn relatief korte leven (he, ik heb nog flink wat jaren te gaan!) vond ik het tijd worden voor een bucket list. Wat wil ik nou nog doen of bereiken? Terwijl ik daarover aan het nadenken was, schoot de term ‘Fuck – it list’ me te binnen. Waarom ‘moet’ je altijd nou maar dingen bereiken? Waarom niet ook gewoon zeggen: hier ga ik mee stoppen!

Daarom heb ik twee lijsten opgesteld: een Fuck – it  & een Bucket-List.

Fuck – it List 

Ik wil stoppen met … 

  • … anderen blij maken ten koste van mijzelf
  • … van mijzelf verwachten dat ik alles wat ik doe (gelijk) perfect doe
  • … me druk maken om wat anderen van mijn keuzes vinden
  • … alles op alles te zetten voor mijn werk en dus in mijn vrije tijd veel thuis werken
  • … van mijzelf verwachten dat ik ooit in maar 38 ga passen
  • … me druk maken om zaken waar ik geen invloed op heb

 

Bucket – List

Wat wil ik graag wil bereiken of ooit nog wil doen is …

  • … een reis maken naar New York en Tampa Bay
  • … een reis maken naar Italië
  • … een grote wandeltocht maken
  • … meer tijd alleen doorbrengen
  • … gaan hardlopen of sporten
  • … gitaar leren spelen
  • … bij een koor gaan
  • … mijn gewenste en realistische gewicht bereiken
  • … mijn passies blijven nastreven
  • … mijn hart blijven volgen

 

Ik heb overigens heel bewust gekozen voor de term ‘willen’ i.p.v. ‘moeten’.  Want van wie ‘moet’ je nou iets? Je wilt graag iets bereiken, omdat jij dat wilt. Niet omdat iemand vind dat jij dat ‘moet’. Let er maar eens op hoe vaak je zegt ‘ik moet …’! Ik probeer het bewust te veranderen in ‘ik wil ….’ en daarmee leg ik mezelf een stuk minder druk op. En voor alles geldt: als je je best maar doet, dan is het goed genoeg! Jij bent de enige die je ’s avonds in de spiegel moet aankijken dus doe het voor jezelf en niet voor een ander!

Wat wil jij nog bereiken of doen in je leven? Of waar wil je juist mee stoppen en komt er dus op jouw ‘Fuck -it’ list? Laat het hieronder achter bij de comments, ik vind het leuk om zo ook een beetje mee te spieken in jouw leven.

Er zijn trouwens hele leuke boeken te vinden met allerlei gekke en leuke ideeën voor jezelf, met je partner of met vrienden! Neem dit vooral niet te serieus! Ik heb hierboven best serieuze dingen beschreven, maar deze boeken hebben echt toffe dingen die écht leuk zijn om te doen. Live your life a bit less serious!

Leven, Positive Thinking

QOTM: The only thing that you have that nobody has is you

Quote of the Month April 2018

Overal worden we geconfronteerd met de mening van een ander. Thuis, op school, op je werk, bij de sportschool of sportclub, op social media en in de gewone media. Al van jongs af aan denkt iedereen te weten wie je bent, hoe je je moet gedragen en hoe jij denkt. Maar wie weet dit beter dan jij zelf?

 

foto credits: https://quotefancy.com/

 

Durf jezelf te zijn, draag uit hoe jij over zaken denkt en wees jezelf bewust van jouw eigen kwaliteiten en passie! Ik ben dit blog gestart en ik ben met een nieuw project bezig: omdat ík dat wil en omdat dat me zoveel voldoening brengt.

Schrijf je eigen verhaal, zing je eigen lied, teken je eigen visie uit. Zoals alleen JIJ dat kunt!

Leef jij zoals je echt bent? Hoe draag je dat uit? Laat een reactie achter!

Doelen, Leven, Positive Thinking

Tijd voor een nieuw visionboard

De afgelopen jaren heb ik al een aantal keren een moodboard gemaakt. Twee keer eerder heb ik deze gemaakt met allerlei positieve en inspirerende quotes die ik op internet tegen kwam of juist in een bepaald thema. Dit keer wilde visionboard gaan maken.

Het verschil tussen een moodboard en een visionboard is niet heel groot. Een moodboard geeft een bepaalde sfeer weer bijvoorbeeld voor een ruimte die je opnieuw wilt inrichten of juist voor een ‘positieve vibe’.

Een visionboard gaat iets verder. Het laat zien wat je wilt gaan bereiken, in afbeeldingen maar ook in woorden of quotes. Ik heb ervoor gekozen om voor dit visionboard een mengeling te gebruiken.

Ik ben begonnen door mijn doelen voor het komende jaar nog eens goed door te nemen. Wat zijn nou dingen waar ik écht mee aan de gang wil en waar ik dagelijks, bewust en onbewust, mee aan de slag wil gaan. Nadat ik dat duidelijk had, heb ik een tijdschriften en folders doorgespit op zoek naar afbeeldingen en quotes die ik bij mijn doelen vond passen. Ik heb er bewust voor gekozen om een aantal dingen ‘cryptisch’ vorm te geven, omdat sommige doelen gewoon persoonlijk zijn. Mijn visionboard is te zien door meerdere mensen vanwege de plek waar ik het heb opgehangen en zij hoeven niet van de hoed en de rand te weten is mijn idee. Als ik maar weet wat ik er mee bedoel!

 

Mijn verzameling afbeeldingen en quotes

Ik eindigde met deze enorme berg afbeeldingen. Gevolg: het canvas dat ik had gekocht bleek hiervoor te klein. Ik kon toen kiezen: of veel afbeeldingen / quotes weglaten of wachten met opplakken en een nieuw canvas kopen. Ik koos voor het laatste. Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat zelfs met een groter canvas ik nog ruimte te kort kwam, dus er zijn op het eind wat afbeeldingen weggelaten…

Omdat ik de dingen graag goed doe, heb ik eerst alles los neergelegd op het canvas voor ik het ging opplakken. Zo kon ik kijken of ik de lay – out mooi vond of dat ik het anders wilde doen. Pas toen ik zeker was van hoe ik het wilde, ben ik het gaan opplakken. Je kunt dit natuurlijk aanpakken zoals je zelf wilt, het is ten slotte jouw Vision Board.

Dit is het uiteindelijke Vision Board geworden.

Mijn Vision Board is er zo uit komen te zien (zie afbeelding hierboven). Momenteel hangt deze nog op onze tijdelijke slaapkamer, maar zodra we over zijn naar ons nieuwe huis krijgt hij een mooie plek boven mijn ‘eigen plekje’. Het is een mengeling van gedragsveranderingen die ik wil bereiken, maar ook een paar dingen die ik gewoon graag wil doen. Lekker vaag 😉 I know!

 

Heb jij wel eens een vision board of iets in die strekking gemaakt? Laat het hieronder weten, leuk om te lezen!

 

DIY, Doelen, Positive Thinking

Mijn graditude – log

Eind 2017 heb ik het boek Master your Mindset gekregen van Michael Pilarczyk. Het inspireerde me om meer gericht aan mijn doelen te werken en op een andere manier naar mijn leven te gaan kijken. Een van de dingen die hij aangeeft is dankbaarheid. Dankbaar zijn voor dat wat je hebt of wat je gebeurt. Ik heb een tijdje geprobeerd om elke avond 2 dingen te bedenken waar ik die dag dankbaar voor was.

Ik merkte dat het ‘vervloog’ en dat ik er iets meer mee wilde doen, iets blijvends. Via een facebookpagina over de Passion Planner die ik gebruik, maakte ik kennis met een Graditude Log. Dit is een pagina in je planner of je bullet journal waar je per dag in kan vullen waar je dankbaar voor bent of was.

Enkele voorbeelden:

 

foto’s van Passion Planner en bullet journal gebruikers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zelf heb ik op grid – papier (ruitjes papier) een lijst gemaakt per dagen en per dag 2 ‘punten’ waar ik iets op kan schrijven.  Elke avond, als onderdeel van mijn avond – ritueel, schrijf ik twee punten op waar ik dankbaar voor ben. Vaak lees ik de nog even door waar ik de andere dagen van de maand dankbaar voor was en dat geeft me vaak een heel goed gevoel. Even bewust van alles wat goed gaat of wat fijn is.  Mijn logs zien er zo uit:

 

Mijn graditude log

 

Voor elke maand heb ik zo’n spread gemaakt en deze ga ik uiteindelijk bij elkaar bewaren in het doosje waar mijn laatste passion planner in bezorgd werd. Dit doosje zit er speciaal bij voor spulletjes die je wilt bewaren, maar waar je planner te vol van wordt.

Bedenk jij elke dag waar je dankbaar voor bent? Schrijf het op of heb jij een leuke manier om deze punten te ‘bewaren’? Laat het bij de reacties achter! Dat vind ik leuk om te lezen!

 

 

Family, Leven

A day in the life…

Het is half zeven ’s morgens als de wekker gaat. Na een gebroken nacht, waarin ik heb liggen woelen en me heb verbaasd over alle schaduwfiguren op het plafond, is me dit eigenlijk te vroeg. Ik hoef er gelukkig nog niet uit, de wekker gaat voor manlief. Ik mag nog een half uur ‘snoozen’, waar ik dankbaar gebruik van maak.

Ik kleed me aan en bedenk of ik vanmorgen moeite ga doen om me op te maken. Ik kies er voor, zoals meestal op dit soort dagen, om dit nog even niet te doen. Dat komt later wel als de kinderen op school zijn. Op schooldagen wanneer ik niet hoef te werken, zorg ik eerst dat de kinderen op school zijn en dan heb ik tijd en rust om te ontbijten en me op te maken. Als ik klaar ben loop ik naar de slaapkamers van de kinderen en maak ik één voor één mijn zoons wakker. Soms zijn ze al wakker, maar het gebeurt steeds vaker dat ze nog lekker slapen. Top! Zouden ze nu eindelijk leren om uit te gaan slapen? Dit is, denk ik, ijdele hoop. Die mannen zijn al vanaf dag 1 vroeg wakker…

Wanneer de jongens zijn aangekleed is het tijd voor hun ontbijt, laat ik de hond even uit en zorg ik dat de tassen voor school weer gevuld zijn. Na de laatste aansporingen zijn de mannen klaar met hun ontbijt en kan ik ze naar school brengen. Sinds we hier wonen, heb ik de kinderen vrijwel elke schooldag zelf weg kunnen brengen en op kunnen halen. Dat was best prettig! Daar gaat verandering in komen wanneer ik weer kan werken, tot die tijd kan ik dit blijven doen gelukkig.

De kinderen zijn al redelijk gewend op de nieuwe school en ik laat ze vrolijk achter bij hun juf. Na nog even met de moeder van een klasgenoot te hebben gesproken ga ik weer naar huis. Ik maak mijn ontbijt en neem mijn dag door. Gisteravond heb ik al gekeken welke afspraken ik heb vandaag en ik plan nu wat andere dingen die gedaan moeten worden hier om heen. Vandaag staan de boodschappen op het programma en dus ik mag gaan bedenken wat we deze week gaan eten en welke boodschappen ik mag gaan doen. Iedere week is het weer een puzzel om een lijst te krijgen met dingen waar iedereen lekker aan mee kan eten. Een zoon met een allergie, een tweede zoon die weinig eet en een man die ook niet alles eet maakt het elke keer weer tot een uitdaging. Vaak lukt het wel, maar waar we nu wonen, kunnen we niet alle gerechten eten: twee extra mensen om rekening mee te houden … Uitdaging PLUS! Het lukt wonderwel elke week weer en ook vandaag is het weer gelukt om een leuke lijst te maken, waarbij we nog rekening houden met afspraken en afwezigen of extra eters.

Het is vandaag druk in de supermarkt en op het winkelcentrum. De rijen zijn lang en het kost me meer tijd dan wenselijk om alles van mijn lijst mee te krijgen. Snel naar huis en alles opruimen om daarna gelijk door te rijden naar school om Zoonlief #1 en #2 op te halen voor de lunch.

’s Middags mag ik de Zoons weer naar school brengen en is het tijd voor mijn afspraak. Bij elke afspraak in onze nieuwe woonplaats moet ik weer goed uitzoeken waar ik zijn moet. Het kost me hierdoor iets extra tijd en ik moet me haasten om op tijd te komen. Natuurlijk zit op zo’n moment alles tegen, dus nét op tijd kom ik bij mijn afspraak aan. Daar heb ik echt een grondige hekel aan. Ik wil op tijd zijn, het liefst vijf tot tien minuten te vroeg. Dan heb ik tenminste tijd om die stoplichten tegen te hebben of om in een (kleine) file te belanden. Vandaag heb ik het weer gehaald en mijn afspraak verloopt voorspoedig. Ik red het nog om de Zoons weer uit school te kunnen halen, toch fijn.

Wanneer ik bij zoon #2 sta te wachten, zie ik zijn vrolijke koppie al om de hoek van de deur komen. Vrolijk kletsend met een klasgenootje komt hij naar me toe: mamaaaaaaa mag ik bij Pietje spelen?! (en denk hier even twee van die grote puppy – ogen bij). Prima kind, vandaag kan het. Uiteindelijk ga ik dus alleen met Zoon #1 naar huis, om zo’n 1,5u later weer weg te moeten om Zoon #2 op te halen bij zijn vriendje. Zoektocht in het doolhof van straten in onze wijk: de ene straat loopt naadloos en soms geheel onopvallend over in de ander waarna je je dus suf zoekt naar dat ene huis. Op die momenten ben ik blij met mijn navigatie!

Als ik het huis heb gevonden en Zoon#2 op haal, klets ik nog even met de ouders van zijn vriendje. Zoon#2 heeft een allergie en daar willen ze iets meer over weten. Want, zo zeggen ze, dan kunnen we iets voor hem kopen wat hij hebben mag als hij nog een keer komt spelen. Hoe ontzettend fijn als mensen er op die manier mee om gaan en dus rekening mee willen houden. Voor hem is het soms best lastig dat hij niet zomaar ergens kan gaan eten of spelen, dat moet vrijwel altijd voorbereid zijn. Dit maakt het gewoon ietsjes gemakkelijker!

Het avondeten is voorbij en de Zoons mogen nog even iets voor zichzelf doen. Ze kiezen er dan vaak voor om een spel op hun spelcomputer te spelen, het liefst met elkaar en met ons. Zo lang alles goed gaat (lees: we winnen 😉 )dan is het erg gezellig. Zodra er één van de Zoons dreigt te gaan verliezen, moeten we oppassen. Het spel kan zomaar spontaan worden afgebroken en er volgt dan een heerlijke meltdown, maar vandaag lijkt het goed te gaan! Als het tijd is om te gaan slapen, gaat Zoon#2 rustig mee en als hij in bed ligt, kletsen we nog even over de dag. Dan volgen ook nog de standaard rituelen zoals even kietelen, knuffelen en natuurlijk ook tijdrekken. Het is en blijft een echt kind.

Zoon#1 kijkt nog even naar het Jeugdjournaal, gaat daarna slapen en dan hebben we even tijd voor onszelf. Manlief en ik hebben de luxe dat we tijdelijk ergens wonen met extra huisgenoten, waardoor we gemakkelijk even weg kunnen als de Zoons slapen. We trekken dan ook onze jassen aan en gaan even wandelen. Het wandelen is altijd heerlijk om even samen te kunnen praten en ons hoofd leeg te maken. We lopen een grote ronde door de wijk en we praten over het nieuwe huis, alle opties en hoe we de toekomst zien. Een uur later stappen we het huis weer in en zakken we met een kop thee op de bank.

Weer een dag voorbij.. Een standaard dag met weinig spannends, maar dat hoort ook bij het leven. Een kleine kijk in mijn leven, wellicht is de volgende ‘A Day In The Life’ iets spannender!